DE ALLERLAATSTE DAG

Voor de allerlaatste keer werden we vanochtend wakker hier op de Filipijnen. En hoewel het eerst helaas nog wat regende, werd het gelukkig tijdens het ontbijten droog! Ook voor de laatste keer stond er rijst op het menu voor ontbijt, maar de meesten aten het nog dapper op. Van de kamer van de heren verscheen maar de helft voor het ontbijt, de andere helft bleek de slaap toch nog harder nodig te hebben en kwam maar niet uit bed. Toen uiteindelijk iedereen tevoorschijn was gekomen en een ontbijtje op had, was het droog en brak zelfs de zon door!

We konden vanochtend nog even van het strand genieten, dus doken onder anderen Elin, Isis en Florien meteen lekker de zee in. Toen de rest er ook klaar voor was, stond er nog één onderdeel op het programma: expeditie Filipijnen! Even testen of ze na al deze ervaringen klaar zijn voor het echte leven hier. De teams werden verdeeld en de eerste opdracht was om een teamnaam te verzinnen. Het werden FC Karaoke en team Wamapai (dat betekent waaier in de lokale taal). Vervolgens werd de kracht getest, waarbij Thomas en Femke een volle emmer voor zich uit hielden. Femke hield lang vol, maar uiteindelijk kon ze toch niet tegen Thomas op. Daarna werden Lisanne en Isabel uit de teams naar voren geschoven voor de volgende challenge, de eetproef! De dames kregen verschillende tropische smaken jelly snoepjes, en Isabel wist de smaken druiven en appel goed te raden en won daarmee de proef. Bij de volgende proef draaide het om balans en coördinatie. Jelmer en Thierry en Yvon en Elin moesten laten zien hoe goed ze hadden geleerd om te squatten boven te toiletten, door met de ruggen tegen elkaar zo lang mogelijk te blijven zitten. Dat was na deze hele reis toch nog wel een uitdaging! 

Na de proeven was het tijd voor de estafette, waarbij eerst de bakjes werden gevuld met zeewater, en de teams daarna op elkaars rug naar de sommen toe moesten. Door goed teamwork onder leiding van Merle en Bryan wist FC Karaoke de sommen snel op te lossen, maar uiteindelijk kwam ook team Wamapai eruit. Als laatste was het zoeken en graven naar balletjes in het zand, om die met de katapult zo snel mogelijk over het hek te schieten. Het was spannend en beide teams stonden al bij de katapults, maar uiteindelijk schoot Suus het winnende balletje voor FC Karaoke over het hek! 

Na deze afsluiter doken we nog even de zee in en daarna was het tijd om de tassen te pakken en klaar te maken voor de terugreis. Met lunchpakketjes in de hand gingen we op weg naar het vliegveld in Manila. Onderweg keek Merle uit naar spinazie met een gehaktbal thuis, en heeft Femke de laatste zak chips opengetrokken die ze van haar gastgezin heeft gekregen. Intussen zei Bryan dat hij echt niet kon geloven dat hij weer naar huis gaat. Danilo vond het echt heel snel gegaan, en zei dat hij zo nog wel een paar dagen terug wilde naar het gastgezin. Thomas zei dat hij daar wel maanden zou kunnen blijven, als de douche en wc iets beter waren. Bryan keek ook al enorm uit naar de douche thuis!

Eenmaal op het vliegveld aangekomen namen we afscheid van onze geweldige chauffeurs en namen we natuurlijk nog een groepsfoto met hen. Binnenin het vliegveld namen we ook afscheid van onze gidsen Bart en Mailene en gaven hen een groot applaus. Voor het inchecken was het nog tijd voor lekker wat eten, en wat was iedereen blij om de McDonalds te zien! Iedereen kreeg wat geld om iets lekkers uit te zoeken, en daar werd goed gebruik van gemaakt! Dienbladen vol werden besteld, en Thierry haalde het meest van allemaal. Even compenseren voor de rijst 😉. 

Bij het inchecken van de tassen regelden Isabel en Merle nog even dat ze mooi gereden werden op de karretjes. Toen de tassen eenmaal ingecheckt waren, gingen we snel door de paspoortcontrole en security heen, en toen was er gelukkig nog genoeg tijd om de laatste souvenirs te scoren. Er werden nog magneetjes gezocht, en ook de nodige snacks voor tijdens de lange vluchten. Nu zitten we klaar bij de gate en stappen we zo het vliegtuig in, tot morgen weer in Nederland!