ZIEKENHUIS, CRIBS EN AFSCHEIDSFEEST

Magandang Umaga, goedemorgen vanuit San Luis! Vanochtend kwamen de meeste reizigers fris en fruitig aangelopen bij het verzamelpunt. Na deze korte tijd bij de gastgezinnen merken de meeste reizigers dat ze toch al snel meer gewend raken aan het leven hier. Evi en Emma kwamen zelfs helemaal fris aan, want hun gastgezin heeft al hun kleren voor ze gewassen! 

We gingen vanochtend op pad om meer te leren over de gezondheidszorg in de Filipijnen. We reden daarom naar het lokale ziekenhuisje, waar de mensen uit dit gebied naartoe moeten als ze ziek zijn. Bij aankomst stond de hele staf ons op te wachten met een banner en stonden de stoelen voor ons klaar. De reizigers hebben inmiddels wel door dat ze er hier in de Filipijnen van houden om overal een officieel moment van te maken, en met veel groepsfoto's! Ze vinden het hier heel bijzonder om zo'n groep uit Nederland te ontvangen. Na de korte uitleg over het ziekenhuis moesten we dus ook eerst een groepsfoto maken, voordat we het ziekenhuis verder gingen bekijken. We bekeken de afdeling waar patiënten lagen, en daar lagen ze best wel dicht op elkaar! Verder zagen we een klein laboratorium, en de spoedeisende hulp. Omdat het zondag is, waren veel dokters niet aanwezig en was het rustig. Doordeweeks zijn er vaak urenlange rijen vaak tot buiten het ziekenhuis voor mensen om geholpen te worden! Ze hebben hier namelijk te weinig dokters en verpleegkundigen voor alle inwoners, waardoor niet iedereen altijd goede zorg krijgt. Aan het einde van het bezoek volgden nog een paar groepsfoto's, en toen gingen we weer de busjes in. 

De mensen van de lokale overheid, die ook bij ons bezoek aan het ziekenhuis waren, wilden ons vervolgens graag meenemen naar een mooi park in de stad. Gelukkig vinden de reizigers het niet erg om ergens heen te rijden, want in de busjes genieten ze van de airco, of wordt er door de meiden lekker meegezongen met de box van Elin. Toen we uit de busjes stapten, begon er ineens een fanfare te spelen om ons te verwelkomen! Een enthousiaste gids van het park heette ons welkom en nam ons mee naar de waterval. Daar volgden, hoe kan het ook anders, nog twee groepsfoto's, en toen mochten de reizigers het spiderweb uitproberen. Met de lift gingen we naar boven en daar werden ze voorzien van een helm, veiligheidsgordeltje en instructies. Toen mochten ze het hooggespannen net op, en lekker springen, lachen, foto's maken en genieten van het uitzicht. Evi begreep niet waarom ze zichzelf in deze situatie had gebracht, maar aan de hand van Elisa durfde ze toch het net op. Thomas liet zich intussen voor de lol steeds vallen, en de gids bleef maar foto's maken van iedereen. 

Voor de lunch gingen we terug naar het dorp, waar de mama's voor iedereen weer lekker eten klaar hadden staan. Toen was het tijd om op pad te gaan naar Cribs Foundation, een opvanghuis waar achtergelaten of verwaarloosde kinderen een veilige plek krijgen. We kregen eerst een uitleg over wat zij doen, waarin we schokkende cijfers hoorden over hoeveel kinderen in de Filipijnen met misbruik, geweld of verwaarlozing te maken krijgen. De overheid kan hen niet goed opvangen, en daarom is dit opvanghuis gestart. Zij bieden de kinderen hulp, een veilige plek en helpen hen weer naar een goed thuis bijvoorbeeld door adoptie. 

Na de uitleg was het tijd om de kinderen te ontmoeten, en hen wat extra aandacht en liefde te geven door lekker met ze te spelen. En wat zijn de reizigers daar goed in! Binnen een paar seconden had bijna iedereen een kind op schoot en werd er samen gespeeld. Zo lazen onder andere Dewi, Emma en Kick en Bryan boekjes voor, en Thomas werd al snel het klimrek! Met een kind op z'n rug deed hij push ups, en daarna werd het paardje rijden. Dat vonden de andere kinderen zo leuk, dat vervolgens de hele groep op z'n knieën door de kamer kroop met de kinderen op de rug. In de kamer met jongere kindjes werd volop geknuffeld en door Tess, Suus en Evi een toren gebouwd. De reizigers kregen na afloop van de leiders hier complimenten, ze waren zo geduldig en benaderbaar voor de kinderen, dat hadden ze niet vaak gezien! Ook volgde natuurlijk nog een groepsfoto :)

Eenmaal terug in het dorp hadden de reizigers nog even tijd om te chillen bij hun gastgezin of een leuke familiefoto te maken, voordat we weer bij elkaar kwamen voor het eindfeest! De families hadden allemaal tafels bij elkaar gezet en alles mooi versierd, en zo konden we lekker gaan genieten van de laatste maaltijd samen. Na het eten ging de muziekbox aan, en danste iedereen erop los! Jennah stond met een hele groep Filipijnse kids te dansen, Madelief leerde de Filipino’s hiphop dansen, en intussen was Ingmar M. als DJ verbonden met de box. Ook onze hoofdchauffeur Dan was naar het feest gekomen en danste vrolijk mee! 

Toen was het moment gekomen om de mensen uit het dorp officieel te bedanken voor hun enorme gastvrijheid en hoe ze ons de afgelopen dagen een thuis hebben geboden. Maar de mama’s hadden ook iets voor ons voorbereid! Een voor een sprak elke mama haar gastkinderen toe, en mochten onze reizigers ook nog iets tegen hun familie zeggen. De moeder van Isabel en Yvon had een mooie brief voor ze geschreven en moest er zelfs bij huilen, ze was zo blij dat de meiden bij haar hebben verbleven! Madelief en Lisanne hielden het toen bij de mooie woorden van andere families al niet meer droog, en zij kregen daarna zelf ook nog eens een mooie poster met lieve afscheidswoorden! Iedereen was dankbaar voor de mooie tijd die we samen gehad hebben, en heeft zo in korte tijd toch een goede band opgebouwd! Nadat alle families geweest waren, hebben we allemaal nog onze gidsen Bart en Mailene bedankt, en toen kon de box weer aan! Nog even lekker genieten van de karaoke, en we begonnen met rapduo Kjelvar en Thierry. Daarna kwamen nog allemaal hitjes voorbij, totdat het tijd was om te gaan slapen. Welterusten!