INTRAMUROS EN OP NAAR REHOBOTH

Al vroeg vanochtend verschenen de reizigers op het dakterras voor het ontbijt. Niet allemaal even uitgeslapen deze keer, de tweede nacht was de jetlag wat ingekickt zullen we maar zeggen, en konden de meeste reizigers pas laat slapen. Maar de zon scheen en na een lekker ontbijtje pakten we onze backpacks en gingen we op pad! 

We reden met de busjes naar Intramuros, de oude koloniale wijk. Daar aangekomen kregen we een tour over wat hier allemaal is gebeurd. Het was nog vroeg in de ochtend, maar toch al heel warm, dus goed insmeren, petje en zonnebril op en voldoende water mee was de opdracht. Onze gids wachtte ons op en nam ons mee langs allerlei belangrijke plekken uit de Filipijnse geschiedenis. Zo stonden we bij de ruïnes van een oud fort, waar de Amerikanen de grachten hebben opgevuld en er een golfbaan van hebben gemaakt. Ook liepen we langs een hele grote kerk, die als enige gespaard bleef tijdens de tweede wereldoorlog. De gids liet ons raden hoe zwaar de kerkklok wel niet was, en na een hoop pogingen van de groep raadde Evi het goede antwoord, 3500 kilo! Maar ze vertelde ook dat de kerk ook als gevangenis gebruikt werd, waar gruwelijke dingen gebeurden, dat vond Lisanne wel heftig om te horen. 

Het werd intussen steeds warmer en zwaarder om door de wijk te lopen, maar Dewi zei dat ze het desondanks wel heel leuk vond dit allemaal te zien, weer een heel ander deel van de stad! Bij een kraampje haalden we intussen nieuwe flessen koud water, en toen kon iedereen er weer even tegenaan voor onze laatste stop in Intramuros: Fort Santiago! 

Op deze plaats hadden eerst de inheemse Filipijnen al een fort, en in de loop van de jaren is het door alle overheersende landen gebruikt. De Spanjaarden, Britten, Amerikanen en Japanners, allemaal hadden ze hier hun militaire hoofdkwartier. We hoorden van onze gids wat hier gebeurde, en Elin en Isis schrokken zich een ongeluk van een beeld in een van de kerkers. Ze luisterden naar de uitleg van de gids, het was de nationale held Rizal die hier gevangen werd gehouden. De groep luisterde nog dapper mee in de hitte, maar na een aantal pauzes in de schaduw was het genoeg geweest en gingen we terug naar de busjes. We aten onze lunchpakketjes in de airco van de busjes en gingen op weg naar Rehoboth, onze overnachtingsplek voor vanavond. In de busjes werd er wat bijgeslapen, muziek geluisterd, en genoten van het uitzicht toen we langzaam de stad uit en de bergen in reden. 

Na een tussenstop bij de supermarkt kwamen we aan het eind van de middag aan bij Rehoboth, een opvanghuis voor kinderen die niet thuis kunnen opgroeien. Toen we even moesten wachten bij het gastenverblijf, wilden Isis, Elin en Florien direct bij de kinderen gaan kijken. Intussen liet Kjelvar Seyda schrikken met de tuinslang, en gaf Ingmar S. vervolgens even een spoedcursus over slangen op de Filipijnen. Omdat onze kamers nog even op zich lieten wachten, gingen we alvast op bezoek bij de kinderen die hier wonen. Ze hebben voor ons een prachtige welkomstposter gemaakt met de namen van alle kinderen. Onze reizigers mochten allemaal hun naam bij een van de kinderen schrijven, en dan werden ze een match. De kinderen en onze reizigers vonden het eerst allemaal een beetje spannend, maar toen Elin het stoepkrijt dat ze had meegenomen tevoorschijn toverde, kwamen alle kinderen los! Er werden mooie hartjes gestoepkrijt, Merle en Suus speelden met hun meisje met een ballon, Isabel, Femke, Tess en Evi deden een lokaal hinkelspel, en de grote jongens Bryan en Thierry waren de basket waardoor de jongetjes de basketbal gooiden. Intussen was een van de kleine meisjes helemaal gek op Jelmer en wilde dat hij haar achterna rende, en Jelmer heeft zich een ongeluk gerend om haar blij te maken! 

Toen het tijd was voor de kinderen om naar bed te gaan, kregen wij weer een lekkere maaltijd, en daarna gingen we naar onze verblijven voor vanavond. Dat is al wat anders dan het hostel dus voor sommigen even wennen, en hier in het bos buiten de stad zijn er ook wat meer beestjes! Gelukkig wisten Suus en Dewi te vertellen dat de salamanders helemaal niets doen, en met die geruststelling konden we ons weer klaar gaan maken voor de nacht. Uiteindelijk was de salamander toch te eng voor Femke en Yvon, maar gelukkig wist Isabel het beestje samen met Lonneke te vangen en buiten uit te zetten! Mooie heldenactie, want nu kunnen de meiden lekker gaan slapen. We wassen het zweet van vandaag weer eraf, en kijken er naar uit om morgen te kunnen zwemmen tijdens de hike!