NIJLPAARDEN SPOTTEN EN TERUG NAAR DE KUST

Vanochtend werden we wakker op dit heerlijke plekje aan de rivier! Al vroeg zaten de eersten aan het ontbijt, en er was zelfs chocopasta voor op het brood! Dat werd enthousiast op de broodjes gesmeerd, maar Nora vond het ook wel interessant om de ananasjam te proberen. Na een paar intensieve dagen bij de gastgezinnen had een aantal reizigers wel wat last van hun buik, maar gelukkig was iedereen fit genoeg om lekker mee te gaan op de boottocht! Om 8 uur lagen de boten klaar aan de steigers, en de kapiteins verdeelden ons allemaal over de boten.

We gingen varen in het nationale park River Gambia, waar er een aantal onbewoonde eilanden in de rivier liggen. Die eilanden zijn een beschermd gebied voor chimpansees, en ook een plek waar vaak nijlpaarden en andere apen te vinden zijn! We gingen op weg en speurden over het water, op zoek naar tekenen van de nijlpaarden. Er werden vanochtend al vele drijvende takken aangezien voor nijlpaarden en krokodillen, maar uiteindelijk werden er wat luchtbellen gespot, en bleken er nijlpaarden te zitten! Ze verscholen zich wat in het struikgewas, maar waren goed te zien. Tim wist zelfs te filmen hoe eentje zijn bek wijd opensperde om te gapen. Indrukwekkend om die grote en gevaarlijke beesten zo in de rivier te zien staan. Toen was ook wel meteen duidelijk waarom de reizigers gisteravond bij het guesthouse niet mochten zwemmen in de rivier! 

We voeren nog een stukje verder door de rivier op, en de meiden vonden het heerlijk om zo in de frisse ochtendlucht in het zonnetje op de boot te zitten. Intussen stopten de bootjes af en toe omdat er aapjes waren gespot langs de oever, en één keer wist Julius zelfs een aap te spotten voordat de gidsen hem zagen zitten. Toen we tussen de eilanden even alle bootjes aan elkaar vastmaakten legde onze gids wat uit over het Chimpansee project wat ze in 1974 hebben opgericht. Hij vertelde onder andere dat de chimpansees ooit werden gehouden als huisdieren en ze de dieren op een eiland hebben geplaatst om ze weer in het wild uit te zetten, veilig van de mensen. Roza-Linde vroeg zich af wat ze de dieren te eten gaven en Nienke wilde weten hoe ze de dieren eten gaven, aangezien chimpansees gevaarlijke dieren zijn. Het was een heerlijke ontspannen ochtend en bijzonder om zo de natuur van Gambia te ontdekken! 

Na dit lekkere ochtendje was het tijd om weer in de busjes te stappen voor de reis terug naar de westkust. Deze keer reden we over de noordelijke oever van de rivier, en die ziet er ook echt wat anders uit! Roza-Linde zag bijvoorbeeld dat het echt wat droger was, en Amadou legde uit dat aan deze kant van het land last heeft van verwoestijning, en dat de Sahara oprukt. De meeste reizigers kregen er echter niet zo veel van mee, want die gebruikte de uren onderweg voor een lekker dutje om wat bij te slapen. Amiera kreeg het zelfs voor elkaar om languit over de middenstoeltjes te liggen, maar het was wel een zweterig dutje. De wind kwam volop door de raampjes, maar die bracht helaas vooral warme en stoffige lucht mee. De opluchting was dan ook groot toen we eindelijk aankwamen aan de westkust en we het oceaanbriesje voelden. 

Omdat we aan de noordelijke oever van de rivier reden, moesten we met de veerboot oversteken om weer in Banjul te komen. Maar zoals de reizigers inmiddels heel goed doorhebben, kan dat in Gambia even duren. Gelukkig sprongen onze gidsen uit de busjes, en konden we regelen dat we toch de eerstvolgende boot op mochten. In de tijd dat we op die boot wachten, zochten we de weinige kleine plekjes schaduw op. Toen we daar stonden toverde mevrouw Wagenaar weer spelletjes uit haar tas, en deden we nu een staand wachtpotje Uno. Gelukkig ging het toch vrij vlot, en konden we allemaal snel een plekje op de boot zoeken. Op de boot genoten we van het lekkere frisse windje, van het mooie uitzicht over de oceaan en de rivierdelta, en werd er gezellig gekletst. 

Eenmaal aan de overkant stapten we gauw weer in de busjes, en reden we door het oude centrum van Banjul. We zagen het paleis van de president, het universitaire ziekenhuis, de rechtbank, en de overwinningsboog van Gambia, die is gebouwd toen het land onafhankelijk werd van de Britten. Dat waren een paar indrukwekkende gebouwen! Nora, Mila, Julia, Maud, en Roza-Linde merkten vervolgens op dat het verschil tussen arm en rijk hier in Gambia wel erg groot is, en ook heel zichtbaar op straat en in de huizen en kleding van mensen. We reden natuurlijk naar ons hotel toe, tussen de andere hotels in een mooie kuststrook, en dat is inderdaad een enorm contrast met het dorp waar we een paar dagen geleden nog waren. In de lobby van ons hotel namen we een momentje om onze gidsen van de afgelopen dagen te bedanken, en daar werd natuurlijk enorm hard voor geklapt. 

Toen de kamers waren verdeeld konden we lekker genieten van het diner, en daarna werd er weer heerlijk gedoucht. Tussen meneer Deurloo en de kamer van Lisa en Chloe vond nog een kamerwissel met officiële sleuteloverdracht plaats, terwijl de rest van de groep voor het eerst deze reis even van wifi gebruik kon maken om met ouders te bellen. De avond werd weer doorgebracht met potjes weerwolven en Uno, en Jelle en Ciaran speelden ook een potje schaken met Amadou. Om 12 uur vierden we nog even een klein feestje voor Cathelijne, want die is 16 jaar geworden! Daarna was het tijd voor bed, morgen onze laatste dag hier!