ONZE EERSTE AVONTUREN IN GAMBIA!

Het avontuur kon eindelijk beginnen! Na een slaperige busrit verscheen de groep best relaxed en uitgeslapen op het vliegveld in Brussel. We checkten in en gingen soepel door de security checks heen. Eenmaal bij de gate aangekomen begonnen Chiel en Tess meteen gezellig te kletsen met een groep Amerikanen die ook bij ons in het vliegtuig zaten. Toen we in het vliegtuig zaten, werd de tijd gevuld met films kijken, muziek luisteren, en spelletjes spelen. Zo vloog de tijd eigenlijk best snel voorbij, en zagen we uit het raam de Gambia-rivier onder ons verschijnen. ‘Nu wordt het wel echt’ zei Emma, ‘nu zijn we echt duidelijk niet meer in Nederland!’

Nou, en hoe! Op het vliegveld maakten we meteen kennis met het Gambiaanse tempo om door de paspoortcontrole te komen, en met het Gambiaanse accent om de douanebeambten te verstaan en netjes te antwoorden. Maar iedereen doorstond deze eerste test goed, en toen kon de busrit naar het guesthouse beginnen. Onderweg keek iedereen zijn ogen uit, dat was meteen een cultuurshock volgens Nora en Mila. Cathelijne en Lisa zagen overal koeien, en Isa vond het wel erg gezellig dat er zoveel mensen op straat waren. Helaas zat het verkeer tegen en kwamen we dus pas laat bij ons guesthouse aan. Toen iedereen een bord eten had gehad, was het dus gauw tijd om naar bed te gaan! 

Vanochtend verschenen de meeste reizigers fris aan het ontbijt, klaar om op pad te gaan! We begonnen de dag met een bezoek aan Gunjur Precious Plastics. Daar luisterde de groep aandachtig naar het verhaal van deze stichting, die iets probeert te doen aan het probleem van plastic afval in Gambia. Na een korte uitleg mochten we ook zelf aan de slag, we gingen plastic afval verwerken tot leuke producten! We vermaalden plastic doppen, vulden mallen met plasticpulp om kralen of een liniaal te maken, regen de kralen tot armbandjes, en maakten plastic schildpadjes tot sleutelhanger. Tess, Gabriëlle, Roza-Linde en Bente begonnen meteen de doppen te vermalen, en Mirthe ging met de machine met mallen aan de slag. Zelfs de mannen Jelle en Tim maakten fanatiek kralen bij de machine, om er vervolgens een mooie armband van te maken. Wat een creatieve groep en wat was het mooi om te zien wat voor moois er wordt gemaakt van oud plastic! 

We reden met de busjes omhoog langs de kust naar Senegambia, en intussen werd er enthousiast muziek opgezet. Eenmaal in de stad aangekomen gingen de reisbegeleiders op pad om geld te wisselen, en toen het Gambiaanse geld daarna werd uitgedeeld voelde iedereen zich ineens heel rijk. Die paar tientjes in euro’s leveren hier een hele stapel vol briefjes op, duizenden Dalasis. Toen het geld was verdeeld kwam uiteindelijk de lunch, op Gambiaanse tijd. En ook met Gambiaanse kruiden! Volgens Lynn stond haar mond in de fik, die vond het echt wat te pittig! Maar volgens Teijl was het wel een beetje pittig, maar ook wel lekker. 

Na de lunch maakten we een kort wandelingetje door de stad naar de Senegambia Crafts Market, waar we souvenirtjes konden scoren. Jelle bleek het onderhandelen met de verkopers goed onder de knie te hebben, terwijl Emma, Lynn, Maud en Amiera het ook wel eng vonden. Maar gelukkig is het iedereen gelukt wat leuks te scoren, en toen konden we weer verder op pad. 

In de busjes gingen de boxjes weer aan, met onder andere de pinguïndans, de kabouterdans, en het vliegerlied met onze lokale gids Ibi, die vrolijk meedeed met alle dansjes. 

Na een korte rit (Cathelijne vindt nu alles meevallen na gisteravond) kwamen we aan in Tanjeh, het centrum van de visserij in Gambia. Onze gids Amadou legde uit dat vis een van de belangrijkste exportproducten is, maar dat het vooral jongemannen uit de buurlanden zijn die op de boten op zee werken. Door nauwe steegjes liepen we door een stukje vismarkt naar het strand, waar er tientallen of misschien wel honderden mooi gekleurde houten boten lagen. En overal liepen mensen rond met emmers, kruiwagens en bakken vol vis. Wij mochten ook helpen om een emmer vis vanaf de boten in het water het strand op te brengen, en Nora en Roza-Linde waren zo dapper om dat te doen! Sokken en schoenen uit, broek opstropen, en de zee in! De emmers vis werden zo op het hoofd naar het strand gedragen, en dat vonden de Gambianen ook wel grappig om dit de Nederlandse meiden te zien doen. We liepen verder over het strand, en kwamen toen een boot tegen die net aan land werd getrokken. Amadou riep dat we wel konden helpen, en Chiel en Aharon stonden meteen tussen de locals te helpen. Uiteindelijk stonden we bijna met z’n allen de boot omhoog te trekken, vele handen maken licht werk! 

Toen we weer terug waren in het guesthouse was er tijd om even te chillen, en daarna stond het eten alweer klaar. Tijdens het eten begon er vervolgens al iemand te drummen en ons zingend welkom te heten in Gambia. Toen iedereen klaar was verplaatsten we onze stoelen naar buiten, daar stond een lokale band klaar om ons culturele muziek en dans te laten zien en horen! We moesten even opwarmen, maar met wat hulp van onze lokale gidsen stond al gauw bijna iedereen te dansen. Toen kwam er van achter ons ineens een rode gemaskerde gedaante opdoemen, zelfs met een soort machetes in handen! Die danste op traditionele wijze om de ceremonie en de mensen te beschermen tegen kwaad, maar het zag er wel angstaanjagend uit! De band vertelde wat over deze traditie, en toen we de rode gemaskerde gedaante wat beter begrepen, werd er ook weer volop gedanst! 

Zo sloten we deze eerste dag in Gambia swingend af, en kijken we uit naar morgen als we onze gastgezinnen gaan ontmoeten!