HET LEVEN IN EEN BERGDORP IN NEPAL!
Goedemorgen vanuit het dorp! Het was alweer de laatste volle dag in het dorp. Wat vliegt de tijd voorbij! Vandaag kon iedereen heerlijk uitslapen, want we hoefden pas halverwege de ochtend te verzamelen. Maar niet voor iedereen was het een rustige ochtend, want de meeste reizigers werden ’s ochtends ook weer aan het werk gezet door hun gastgezin. Zo stonden Zenzy, Jenayah en Emma al heerlijk in het ochtendzonnetje af te wassen!
We begonnen de dag met een bezoek aan de middelbare school. Normaal lopen de kinderen uit het dorp naar school, maar voor ons was er vandaag speciaal vervoer geregeld! In twee open trucks reden we offroad richting de school. Met onze lengte moesten we onderweg wel vaak bukken voor alle bomen en bladeren, maar gelukkig kwamen we zonder kleerscheuren aan! ;)
Afgelopen week waren de laatste examens en de leerlingen zijn deze week vrij. Maar speciaal voor onze groep waren er vandaag zo’n 30 studenten naar de school gekomen! We verdeelden ons over drie klassen en onze reizigers mochten hun eigen lesje geven, dat ze in Nederland al hadden voorbereid. Jacob en Jim trapten af met een lesje tot tien tellen in het Nederlands en leerden de leerlingen daarna meer over Nederland. Het feitje dat we in Nederland meer fietsen dan mensen hebben, kon natuurlijk niet ontbreken!
In de klas van Anniek, Madelief en Julia begonnen ze met het leren van verschillende Nederlandse woorden. Daarna werd het tijd om galgje te spelen met de klas. Dat lukte de Nepalese leerlingen goed: ze hadden zelfs het woord ‘waterfles’ geraden! In de klas van Jenayah, Elijah en Moritz kregen de Nepalese leerlingen uitleg over hoe ze zichzelf in het Nederlands kunnen voorstellen.
Al snel verplaatsten we ons naar het schoolplein. Mia, Benthe en Imani speelden het spel ‘Annemaria Koekoek’. Solomon, Zenzy en Emma leerden de leerlingen verschillende dansjes, zoals de Kabouter Plop-dans en ‘Oya Lélé’. Maar ook hun eigen choreografieën kwamen voorbij! Al snel wilden de Nepalese leerlingen ook hun eigen dansjes laten zien aan onze groep.
We sloten het bezoek af met een groepsfoto en vervolgden onze weg naar de kliniek in het dorp. De kliniek is een gezondheidspost waar mensen alleen terechtkunnen voor de eerste zorg die ze nodig hebben. De zorg en medicatie zijn gratis in deze kliniek. Maar we hebben met eigen ogen kunnen zien dat het er wel wat anders uitziet dan in Nederland. Met slechts twee kasten met medicatie en één dokter die per dag zo’n 100 patiënten behandelt, zijn de omstandigheden een stuk minder goed. Toch boekt de kliniek door de jaren heen ook vooruitgang. Zo hebben ze een opticien én is er een speciale tuktuk die zieke mensen naar de kliniek kan brengen!
De volgende stop was het vrouwencentrum. Hier komen vrouwen die in hun jeugd niet naar school zijn geweest. De vrouwen zijn erg creatief en maken verschillende producten, zoals kettingen, onderzetters, sleutelhangers en tassen. Onze reizigers mochten uit al deze spullen een cadeautje uitkiezen voor hun buddy’s. Elijah stond al snel in de spotlight, want hij kreeg niet alleen een cadeautje van zijn buddy’s, maar ook van een van de vrouwen van het centrum. Zij deed hem een aanzoek met een van de ringen! De meeste reizigers hebben wel twee of drie buddy’s, dus iedereen ging er met een hoop cadeaus vandoor. Een mooi aandenken voor thuis!
Inmiddels was het alweer lunchtijd. Met een prachtig uitzicht genoten we van onze momo’s, voor de meesten van ons toch wel het favoriete eten in Nepal! Daarna reden we terug richting het dorp. Het was weer een hobbelige rit, maar we zijn inmiddels de ‘Nepalese massage’ gewend.
We maakten een tussenstop bij de tempel van het dorp. Vanuit het dorp is het zo’n 30 tot 45 minuten lopen naar de tempel. De meeste inwoners komen hier ’s ochtends en ’s avonds. De tempel ligt op het hoogste punt van het dorp, op maar liefst 1.200 meter hoogte. Onze gastgezinnen liggen op 800 meter hoogte, dus dat betekent voor de inwoners elke dag een pittige klim!
We kregen van onze lokale gids Santosh nog wat meer uitleg over Nepal. Zo vertelde hij dat Nepal geen Onafhankelijkheidsdag heeft, aangezien het land nooit is gekoloniseerd. Daarnaast worden er in Nepal zo’n 123 verschillende talen gesproken! En tot slot heeft Nepal een eigen kalender. Volgens de Nepalese kalender is het nu al 2083. Ze lopen dus een stuk voor op ons!
Terug in het dorp was het tijd voor een potje voetbal. Snel even omkleden en binnen no time stond iedereen op het veld. We verdeelden ons in vier teams en wisselden steeds door. De eerste wedstrijd bleef wat saai als het om de doelpunten ging, maar niet voor Benthe: zij speelde haar eerste voetbalwedstrijd op blote voeten! Tijdens de tweede wedstrijd begon de spanning op te lopen. Jacob scoorde en kort daarna volgde Imani! Ook Moritz scoorde tijdens de derde wedstrijd. Hij had alleen zijn eigen doelpunt niet door, want de bal vloog door zijn sliding in het doel. Docent Robin had de rol van scheidsrechter op zich genomen en dat verliep op rolletjes. Totdat hij een doelpunt afkeurde en het hele team over zich heen kreeg. Het fanatisme zat er in ieder geval goed in bij de teams!
Na het voetballen hadden de meesten van ons ook wel weer honger gekregen. Iedereen ging terug naar het gastgezin om te koken en lekker te eten. Aan het begin van de avond was het tijd voor het eindfeest. De laatste avond in het dorp brak aan en daarom kon een goed feestje niet ontbreken. Met muziek, een frisje en een lekkere snack sloten we samen met onze buddy’s onze tijd in het dorp af!
Docent Robin begon het feest met een salsales. Dat bleek voor de meesten van ons toch nog best lastig, maar de heupjes gingen goed los! We dansten er daarna nog even op los en maakten de laatste TikToks met onze buddy’s.
Vervolgens verplaatsten we ons naar het kampvuur. Daar maakten Jim en Anniek nog even kennis met een levensgrote sprinkhaan. Maar toen die eenmaal vertrokken was, kon iedereen rustig genieten van de laatste avond samen in het dorp!