OP PAD MET EEN GOED GEVULDE MAAG!

 

Vandaag stond er opnieuw een bijzondere en afwisselende dag op het programma! Na het ontbijt bij de gastgezinnen verzamelden we ons weer bij de school. Iedereen kwam enthousiast binnen en al snel werden de verhalen van de avond ervoor weer met elkaar gedeeld. Anniek, Julia, Madelief en Jenayah hadden aan hun gastgezin verteld dat ze thuis pasta erg lekker vinden. Diezelfde avond stond er gelijk al een lekkere pasta op tafel! Mia, Zenzy, Imani, Benthe en Emma werden om 05:00 uur wakker doordat het gastgezin in de keuken al aan de slag was. Daar baalden ze toch wel een beetje van. Bij Elijah, Jim, Krijn, Solomon, Moritz en Jacob was er al vroeg op de ochtend paniek. Via het raampje was er een kakkerlak de kamer binnengekomen. De jongens hebben zo hard geschreeuwd dat de mensen uit hun gastgezin snel naar hun kamer kwamen. Uiteindelijk was Elijah de held en heeft hij iedereen gered van de kakkerlak. 


Onze eerste activiteit van vandaag bracht ons naar het Women Centre. In Nepal hebben veel vrouwen op jonge leeftijd geen onderwijs gevolgd. Bij het centrum kunnen vrouwen nu alsnog hun middelbareschooldiploma halen. De oudste vrouw die hier naar school gaat is wel 83 jaar oud!


Natuurlijk konden we Nepal niet verlaten zonder zelf momo’s te maken! 🥟 De bekende Nepalese dumplings zijn een echte favoriet en vandaag mochten we zelf de handen uit de mouwen steken samen met de vrouwen die les volgen in het Women Centre. Met de ingrediënten voor ons neus gingen we enthousiast aan de slag. We begonnen met het snijden van de uien. Meerdere reizigers hadden de tranen over de wangen rollen tijdens het snijden. 🧅 


Tijdens het koken werd Madelief uitgekozen als DJ. Solomon nam gelijk de taak van het blenden van de uien op zich en Mia stak letterlijk haar handen uit haar mouwen om de kip te mengen met de andere ingrediënten. Het vouwen van de momo’s bleek echter nog best een uitdaging. De een kreeg prachtige, professioneel uitziende momo’s, terwijl de ander toch iets meer oefening nodig had. Gelukkig ging het uiteindelijk vooral om de gezelligheid… en natuurlijk om het opeten van het eindresultaat!


Na onze kookkunsten werd het tijd om Kathmandu verder te ontdekken. We vervolgden onze weg naar de Boudhanath Stupa, een van de bekendste boeddhistische plekken van Nepal. De enorme witte stupa met de karakteristieke ogen is al van ver te zien en maakte meteen indruk. Rondom de stupa liepen we mee met de stroom van mensen die de stupa met de klok mee rondliepen. Daarna was het nog even tijd om souvenirs te shoppen. Jenayah had al vier armbanden gescoord, maar wilde er nog wel een vijfde bij. Solomon en Julia wisten een pet te scoren en Benthe, Imani, Mia en Zenzy hebben een mooi shirt van Kathmandu gekocht. 


Daarna gingen we verder naar een boeddhistisch klooster. Hier kregen we de mogelijkheid om in gesprek te gaan met een monnik. We mochten hem vragen stellen over het leven in het klooster, het boeddhisme, hun dagelijkse rituelen en hoe het is om als monnik te leven. 


De reizigers waren duidelijk nieuwsgierig en er werden dan ook volop vragen gesteld. Benthe was wel benieuwd naar wanneer dit klooster gebouwd was. De monnik antwoordde dat dit in 2005 was. Benthe was hierover verbaasd, want het gebouw oogde volgens haar veel ouder. Mia stelde daarnaast nog de vraag of meiden die hier zitten ook een monnik worden, de monnik vertelde dat de meiden ervoor kunnen kiezen om een non te worden.


Na dit gesprek mochten we de school bezoeken en in de klassen kijken waar de kinderen uit het klooster les krijgen. We merkten meteen dat de leerlingen het erg leuk vonden dat we er waren. Voordat we het wisten pakten ze onze handen beet en trokken ze ons mee de lokalen in. Moritz, Krijn en Jim hebben nog spierpijn van het optillen van de kinderen 😉. Julia, Madelief en Anniek hadden de klas erg goed onder controle en gaven zelfs een lesje Nederlands aan de kinderen.


Tot slot mochten we ook nog een kijkje nemen in de slaapzalen van de kinderen. Dit was best bijzonder om te zien omdat de kinderen hier ongeveer met z’n twintigen op een kamer slapen. Onze reizigers konden zich moeilijk voorstellen hoe het is om je jeugd op deze manier door te brengen, maar hadden er ook heel veel respect voor. Als afscheidscadeau had docent Robin nog twee voetballen gekocht voor de kinderen uit het klooster, dus de kinderen kunnen weer lekker voetballen in hun pauzes! ⚽️


Na deze bijzondere ontmoeting zat onze dag er alweer bijna op. We stapten weer in de bus en reden terug richting de gastgezinnen. Daar stond opnieuw een avond vol Nepalese gezelligheid op ons te wachten. Voor het gastgezin van de jongens was het helemaal een bijzondere avond, want hun gastmoeder vierde haar verjaardag! 


Dit is alweer de laatste avond bij de gastgezinnen in Kathmandu. Morgen vertrekken we naar onze volgende bestemming!