KATHMANDU VERDER ONTDEKKEN!
Vanochtend startte iedereen de dag met een ontbijt bij het gastgezin. Daarna verzamelden we bij de school en werden de verhalen over de gastgezinnen enthousiast met elkaar gedeeld.
Benthe, Imani, Zenzy, Emma en Mia kwamen vrolijk binnen en hadden goed geslapen. Ze lieten trots horen dat ze met behulp van hun gastmoeder al tot 10 kunnen tellen in het Nepalees!
Anniek, Madelief, Jenayah en Julia kwamen daarna binnen. Ze vertelden enthousiast dat ze veel hebben gekletst met de moeder van het gastgezin. Hun gastmoeder heeft daarnaast zelfs een filmpje van ze gemaakt en op TikTok gezet. Misschien worden ze nog wel influencers in Nepal!? 😜
Ook de heren kwamen goed uitgerust binnen. Ze hadden lekker ontbeten. Ze hadden hun gastmoeder nog aangeboden om mee te helpen, maar dit was (nog) niet nodig. Dus wellicht morgen!
Nadat iedereen elkaar had bijgepraat, startte de Nepalese taalles. We gingen in twee groepen uiteen. In de eerste groep werd er fanatiek meegeschreven. Alle voornamen werden in Nepalese tekens opgeschreven door de docente. Dit was nog een behoorlijke uitdaging om het over te schrijven. Julia was gelukkig wel erg tevreden met haar tweede poging🖊️!
Ook bij de andere groep werd er ijverig aan de slag gegaan met de taal. Krijn was wel benieuwd hoe hij zijn familie in het Nepalees kon bedanken voor het eten. Dus dat kunnen ze vanavond gelijk gaan oefenen!
Nadat we de taal onder de knie hadden, werd het tijd om Kathmandu verder te gaan ontdekken! De bus stond ons al op te wachten en onder het genot van een muziekje reden we binnen een uur naar een grote sporthal. We werden ontvangen door vier bijzondere vrouwen. Deze vrouwen zijn op hun 7e namelijk als kind verhandeld aan een circus in India. Ze moesten verplicht werken in het circus onder moeilijke omstandigheden. Op hun 16e zijn ze bevrijd door een organisatie en konden ze terug naar Nepal. Maar, ze waren nooit naar school geweest en daardoor was het moeilijk voor ze om een baan te vinden. Ze zijn nu zelf betrokken bij een stichting tegen kinderhandel én performen hun acts nog steeds op plekken in Kathmandu. En daar mochten wij ook getuigen van zijn!
We bewonderden de optredens van luchtacrobatiek en hoelahoeps, en daarna waren we zelf aan de beurt! Eerst even opwarmen met een spel, en daarna mochten we de heupjes losgooien. Iedereen mocht een dansmove showen, maar Solomon stal toch wel de show, en we konden zien dat het dansen in zijn bloed zit!
Daarna werden we opgedeeld in drie groepen en mochten we zelf aan de slag met luchtacrobatiek, hoelahoeps en jongleren. Madelief hing wel vijf keer in de doeken te zwieren en Imani bleek een heus hoelahoep talent! Na al dat bewegen had iedereen best honger gekregen, dus de lunch kwam als geroepen.
Nadat we onze buikjes vol hadden, stapten we weer in de bus op weg naar de Monkey Temple. Eenmaal daar aangekomen werden de aapjes gelijk al gespot door de reizigers 🐵. Rondom de tempel waren genoeg kleine winkels en de reizigers konden niet wachten om de eerste souvenirs te scoren. Sleutelhangers, armbandjes, magneetjes, van alles is er geshopt! En Jim heeft zelfs al aan het thuisfront gedacht en komt met leuke souvenirs terug naar Nederland.
Ook Elijah verliet de Monkey Temple vol trots. Hij betaalde voor zijn souvenirs in plaats van 1250 Nepalese roepie, maar slechts 850 Nepalese roepie. Lang kon Elijah niet van zijn souvenirs genieten, want een aap griste het zakje met souvenirs uit zijn handen en sprintte ermee naar de rand van het dak tegenover ons. De aap begon met het uitpakken van de souvenirs, maar kwam erachter dat het geen eten was en liet de souvenirs zo naar beneden vallen. Voor Elijah een gelukje, want hij heeft zijn souvenirs terug en ze waren gelukkig ook nog heel!
We vervolgden onze weg naar de Pashupatinath Temple, een van de belangrijkste en meest heilige hindoeïstische tempelcomplexen van Nepal. De tempel ligt aan de oever van de Bagmati-rivier, die voor hindoes een belangrijke religieuze betekenis heeft. Het is voor hindoes een belangrijke plek om te bidden, offers te brengen en religieuze rituelen uit te voeren.
Vanaf de overkant van de rivier hadden we zicht op de crematieceremonies die langs de rivier plaatsvinden. Voor veel reizigers was dit erg indrukwekkend en soms ook best confronterend. Bij sommige reizigers kwamen dan ook emoties los. Dit zorgde ervoor dat er mooie en soms diepgaande gesprekken ontstonden. We spraken met elkaar over wat we hadden gezien, hoe we dit ervaarden en hoe verschillend er in verschillende culturen met de dood en het afscheid van een dierbare wordt omgegaan.
Na het bezoek stapten we weer in de bus en maakten we onderweg naar de gastgezinnen nog even een korte stop bij de supermarkt om wat snacks te halen. Iedereen heeft lekker gegeten bij de gastgezinnen en na een volle maar leuke dag gaan we straks lekker slapen!
Ramrari suta! 😴