VROEG UIT DE VEREN OM NAAR KO-SA TE GAAN!

Na een wel heel kort nachtje stonden de reizigers om 4 uur (sommigen zelfs 3:30 al) te wachten om naar Tamale Airport te vertrekken. Zoals we inmiddels gewend zijn, moesten we wel weer even wachten op het Ghanese tempo: de buschauffeurs waren te laat. Dit keer natuurlijk niet zo handig! Al die backpacks moesten in de bus en dit paste maar net. Ook alle matrasjes werden bovenop de bus vastgemaakt. In de eerste 100 meter moesten we dan ook drie keer stoppen om ze weer steviger vast te maken..

Gelukkig had de chauffeur wel het gaspedaal gevonden dus haalden we steeds meer minuten in 🏎‍. Onderweg wilde de politie ons laten stoppen voor een check (doen ze hier vaker hoorden we van Jasper, omdat toeristen naar het vliegveld dus haast hebben en daarom wel betalen..) maar onze chauffeur dacht ‘mooi niet, ik zet mn gevarenlichten even aan en we rijden lekker door!’ Enkele minuten later stopten we ineens en even waren de studenten bang dat we achtervolgd werden door de politie. Maar was bleek; een van de matrasjes was van de bus gevallen! We wisten niet waar, maar toen we op het punt stonden om te zeggen ‘rij maar door’ stopte er een vrachtwachten die het matrasje had gevonden! Dat was natuurlijk het nodige entertainment op deze vroege ochtend. 🤣

Bij aankomst op de Airport werkten we samen om zo snel mogelijk iedereen met alle spullen bij de incheckbalie te krijgen. Lindsay tilde alle backpacks via het raam van de bus naar buiten! 💪🏽 Jasper had geregeld dat we vliegensvlug konden inchecken: paspoorten verzamelen en backpacks op één grote hoop. Zo lief als ze is, bood Tirsa aan te helpen de boarding tickets in de juiste paspoorten te stoppen. Daardoor mocht ze achter de balie kruipen. Mocht het dus niks worden als verpleegkundige, heeft ze haar nieuwe roeping hierbij gevonden! 😉

Door al dit teamwork konden we snel door naar de security. Dinand checkte nog even de boarding tijd in vergelijking met de huidige tijd toen we in de rij stonden van de security: 7:10 boarden, maar het was al 7:38. Mooi op tijd!

Waar we op de heenweg van Accra naar Tamale bijna begeleider Ivy moesten achterlaten, was het dit keer begeleider Tessa! Zij moest tot drie keer toe opnieuw door de security heen vanwege een pakje sap dat onderin in de tas bleek te zitten. Datzelfde pakje sap dat we op de heenweg hadden gekregen in het vliegtuig. Dan heeft Passion Air die in ieder geval weer netjes terug.. 🧃

Na een korte vlucht waren we weer terug in Accra en stond de grote bus op ons te wachten. Het zou een lange, hobbelige busrit worden maar niet veel hebben dit meegekregen omdat ze lekker lagen te slapen. Behalve op twee momenten: 

1. Bij de tussenstop bij een shopping mall, waar Ivy en Tessa lunch gingen scoren voor iedereen en ze zelf ook even konden rondlopen. 

2. En toen de lunch later werd uitgedeeld in de bus! De yoghurtjes en muffins smaakten als thuis en gingen er goed! Volgens Chayenna de beste lunch tot nu toe.. 😋

Bij aankomst bij Ko-Sa Beach was iedereen enorm enthousiast over de kleurrijke huisjes, mooie kamers en palmbomen op het strand 🏝️. Tot aan het diner heeft iedereen lekker gedoucht, dutjes gedaan en gezwommen in de zee. Even genieten!

Bij het diner stond op het menu: Yele Kakro (Ghanese Jam ballen, soort aardappelen) met groenten in een sausje. We hadden nog even niet verteld dat het Jam was, want volgens hen hadden we dat al zó vaak gegeten. Maar het ging er bij de meeste erg goed in! 🤫

Vanavond is de groep een beetje verdeeld: waar de een op tijd naar bed gaat om morgen de zonsopkomst te kijken op het strand, gaan anderen juist vanavond nog even genieten van de nieuwe plek. Maar na de vroege wekker van vannacht zal iedereen vast en zeker heerlijk slapen! 🤗