GHANA, BEDANKT VOOR DE MOOIE HERINNERINGEN 🤗

Ons laatste nachtje in Ghana is een feit! Tijdens het ontbijt, wat voor de laatste keer uit brood met omelet bestond (dan weten jullie dat; voorlopig even geen ei en ook geen rijst met kip 😜) nam Chayenna een momentje om iedereen te bedanken. Ze zei het erg mooi: we hebben meer over onszelf geleerd, grenzen verlegd en nieuwe vriendschappen gesloten. 💝

We zetten vandaag koers richting de luchthaven en dit doen we met een tussenstop bij Fort Elmina. Bij aankomst konden we even in het museum kijken en daarna werden we in twee groepen gesplitst om met een tourguide door het kasteel heen te lopen. We kregen toen eerst een korte introductie. Onze tourguide Wallace begon te vertellen dat we het eigenlijk Elmina Slave Dungeons moeten noemen, want een kasteel is iets waar koningen wonen, en dat is dit beslist niet..

Op de plek waar wij de korte introductie kregen van Wallace, was ooit een kerker waar wel 200 mannelijke slaven geketend vastzaten.. Erg indrukwekkend want dit was geen grote ruimte!

Mink vroeg hoe lang de slaven in die dungeons moesten zitten totdat de boten kwamen. Dat was minimaal 2 en maximaal 3 maanden.. je kan je voorstellen dat ze daar soms niet levend uitkwamen. In diezelfde ruimte waar ze met 200 mannelijke slaven zaten, moesten ze hun behoeften doen maar ook eten en slapen. Uiteindelijk bleven er door ziektes, verdrukking, zuurstofgebrek etc wellicht maar 60 slaven over.

Wallace liet ons zien waar de vrouwelijke slaven (soms met kinderen) opgesloten zaten en waar de gevangenis zat. Of beter gezegd een dodencel want ze kwamen er nooit meer levend uit.. Ook liet hij ons de ruimtes zien waar de gouverneur woonde. Hoe hoger de rank, hoe hoger de verdieping. Dus begane grond/kelders voor de slaven, eerste verdieping voor soldaten, daarboven nog iets en de hoogste was voor de gouverneur.

Het was erg indrukwekkend om de verschillende ruimtes te zien en de verhalen te horen. Daarbij veel dank aan docent Anne, die het zo fijn kon vertalen voor de groep!

Daarna zette onze reis voort en stapten we weer voor zo’n 5 uur de bus in. Die tijd werd gevuld met veel dutjes, de laatste snacks opeten, puzzelboekjes en Mink, David, Bo, Anne M en Elvira speelden achterin Black Stories. Pippa en Emma deden een poging voor ‘30 seconds’ maar dat ging niet erg soepel met de lastige woorden 🤣

De laatste stop was de Accra Mall, waar iedereen met een zakcentje zelf eten mocht scoren. Evi P, Maartje, Dinand en Chayenna besloten de eerste stap richting thuis te zetten en belanden daarmee bij de KFC. Iets met ‘ik kan geen kip meer zien deze reis!’ ..? 😂 Manon en Angel hadden veel snacks gekocht bij de supermarkt en kwamen alle verschillende koekjes laten zien 🍪

Het laatste stukje naar het vliegveld hebben we er in de bus nog een goed feestje van gemaakt! We zongen echte Nederlandse meezingers zoals Brabant, Oerend Hard, Engelbewaarder en dansten op Oya Lélé 💃en natuurlijk nog een laatste keer het Ghanese nummer It’s Too Late! ⏰

Inmiddels zitten we op de luchthaven, ready om terug naar huis te gaan. Wij willen de groep bedanken voor de mooie reis die we samen hebben gemaakt! Hopelijk komen jullie nu, naast een backpack vol met stinkende kleding (sorry ouders) en leuke souveniertjes, ook thuis met een backpack vol mooie herinneringen! ♥️