LAATSTE DAG GENIETEN IN NIEUW AURORA! 

We begonnen de dag met een jungletocht. Verzamelen op het voetbalveld en nog even driedubbel insmeren met zonnebrand en deet, en we waren ready to go! Gids Cirano nam ons mee en verwelkomde ons in de jungle. We begonnen de tocht en al voordat we een stap de jungle in hadden gezet, kregen we al minimaal 20 keer de vraag of we alsjeblieft niet wéér door water moesten gaan lopen. Gelukkig hadden we nog geen beloftes gedaan, want het was weer een natte tocht… 

Achterin de groep ontstonden interessante gesprekken. Zo vroeg Adelle aan Casper: jij verbrand zeker ook niet snel. Hugo sprong in en antwoordde: nee ik verbrand nooit. Terwijl Casper twee minuten later vrolijk een potje boter, kaas en eieren aan het spelen was in de verbrande nek van Hugo. We banjerden lekker door, er kwamen diverse beekjes voorbij die we moesten trotseren, schoenen uit en gaan met die banaan! Bij de eerste moet er altijd even tegengestribbeld worden, maar daarna liepen ze er als echte jongens en meisjes in de jungle doorheen! 

Demi uitte met een lichte wanhoop in haar stem dat ze wel wist waar de komende biologielessen van docent Robert over zouden gaan: ‘ja ik was dus in Suriname’ en op de toets ‘welke kikker heb ik niet in Suriname gezien, A, B of C? C natuurlijk, jullie weten inmiddels allemaal dat die alleen in Europa voorkomt’. Wel een voordeel op de toets natuurlijk als je erbij was.

Ongeveer halverwege de tocht was onze Roxy ineens het slachtoffer van een paniekerige wesp die vastzat in haar shirt… Gelukkig wisten de rangers in opleiding (lokale kinderen die meeliepen) daar wel raad mee: ze doken direct de jungle in en kwamen snel terug met bladeren die direct lekkere verkoeling vormden. Daarna werd ze als een prinses in de jungle met de kruiwagen verder gebracht. 

Na de jungletocht gingen Nena en Livia hun schoenen wassen in de rivier omdat ze niet de regenton van het gastgezin wilde gebruiken. De begeleiders glunderden trots… missie volbracht! Ook de andere reizigers namen de kans om even af te koelen en op te frissen in de rivier, Charlotte besloot zelfs direct even haar haren te wassen, ook al zo'n bewuste efficiëntie! 

We lunchten weer bij de gastgezinnen en daarna was het tijd voor het vissen. Gids Cirano was al met een paar jongens uit het dorpje bezig met het maken van hengels. Met z’n allen stonden we bij de oever om te kijken wie de eerste vis zou vangen! Na een paar minuten hoorden we het water splashen, en toen iedereen opkeek zagen we Mark langzaam door de modder het water inglijden, dat was toch zeker een kikkerhoed nominatie waardig! 

Een van de lokale jongens had vrij snel beet, maar de hengels van onze reizigers bleven verdacht leeg helaas… Toen de groep eenmaal hoorden dat er ook nog gezwommen kon worden, werden de hengels snel weggelegd en ging iedereen massaal naar de zwemplek! Charis vond het een heerlijke cold plunge! Al snel was er heel veel gezelligheid, naast onze groep waren er ook kinderen uit het dorp gekomen om met de reizigers te spelen, het was een dolle boel! Hugo en Stijn jonasten de kinderen uit het dorp het water in. Ze kwamen massaal aanrennen om bij ze in de rij te staan. Sila en Sophie hadden de GoPro van Casper te pakken gekregen en besloten de acties te filmen, gevolgd door een rating van de gooi. 

Langzaam maar zeker werd de zon bedekt door donkere wolken.. toen er gevraagd werd: gaat het regenen? Viel er in een keer een hele grote bak water uit de lucht! Iedereen snel dekking zoeken en spullen in veiligheid brengen! Gelukkig was het sowieso tijd om terug te gaan naar de gastgezinnen, er moest namelijk ingepakt worden en klaargemaakt worden voor het eindfeest!

We verzamelden bij een zaaltje naast de kerk in het dorp, hier werd een grote box aangezet en de reizigers konden zich alvast een beetje warm dansen. Demi had vooraf van haar gastmoeder geleerd hoe ze moet dansen in Surinaamse stijl. Roxy had prachtige vlechten gekregen van haar gastgezin, heel leuk! Beetje bij beetje stroomden er steeds meer kinderen en gastgezinnen binnen. De reizigers kregen allemaal een Pangi van hun gastmoeder, een echt stukje Surinaamse klederdracht en een prachtig aandenken. 

Toen eenmaal iedereen goed gekleed was, was het tijd om te ervaren hoe de mensen van Nieuw-Aurora een feestje bouwen. Onder leiding van een kawina band werd er gedanst en gezongen. Sarah was populair bij het bandje en de dans vrouwen. Ze werd als eerste naar voren gehaald, en wat deed ze het goed! Ook Adil kreeg de kans om zijn dansmoves te laten zien en ging breakdancen in de danscirkel. 

Charlotte heeft met zeker vijf a zes jongens een eigen handshake. En ze kent van iedereen uit haar gastgezin de namen, en dat zijn er best veel! Anneke, Leila, Roxy en Naomi hielden het lang vol, de dansmoves waren echt heel goed! Toen Esmee even haar voeten wilde rusten, werd ze direct weer terug getrokken en ook Sophie kreeg de kans niet om rustig te zitten, ze werd omringd door lachende en dansende kinderen. Zenaïde was niet weg te slaan van de dansvloer. En als de Pangi’s losraakte van al het dansen, stonden de gastmama’s paraat om ze weer netjes vast te maken!

Iedereen deed mee en voordat we het wisten stond de hele zaal bomvol, geen splitsingen, geen groepjes, gewoon heel veel lol! Arnhem en Nieuw-Aurora voelen ineens best dicht bij elkaar...!

Het was echt een avond om nooit te vergeten! We hebben wat foto’s gemaakt om jullie een idee te geven, maar ik denk dat de reizigers hier thuis nog lang over door zullen praten.