LESJE GEVEN OP SCHOOL EN KLINIEKBEZOEK

Vanmorgen stonden we al om 7:30 klaar om de basisschool te gaan bezoeken. Of ja, iedereen? Adil en Mark misten! We waren al gaan zoeken met de gedachte dat ze verdwaald door het dorp liepen, maar gelukkig waren ze puur te laat omdat ze dachten dat we 8:30 hadden gezegd. Het Engelse half past eight is natuurlijk half 9.

We gingen op pad! Esmée en Elin S bespraken onderweg hun winkansen voor de voetbalwedstrijd van later vandaag, maar ze zagen het somber in: ‘ze zijn hier vast heel goed! We maken geen schijn van kans. Misschien alleen als het kleine kinderen zijn’. 

Toen we bij de school aankwamen verdeelden de reizigers zich in groepjes over de verschillende klassen, ze mochten een lesje geven! We hebben veel leuke dingen voorbij zien komen: stoelendans in meerdere onderbouw klasjes, Annemaria koekoek, zakdoekje leggen en het doorfluisterspel. De klas van Charis, Leila, Helena, Michelle, Laurine en Minke speelden de stoelendans maar hadden een beetje een onhandig nummer uitgekozen, namelijk ‘chi chi wa’. Steeds bij de tekst ‘op je plaats’ gingen de kinderen al zitten! 

Uiteindelijk hebben de reizigers met bijna alle klassen buiten op het grasveldje ‘slinger tikkertje’ gespeeld! Iedereen droop van het zweet, maar wat was het leuk! Na het rondrennen gingen de reizigers nog even mee terug de klassen in om mee te kijken bij de reguliere lessen. Sommigen kunnen zo het onderwijs in, zoals Nena die de kleuters lesgaf in het herkennen van de letter i in woorden, of Naomi, Charlotte, Demi, Floor, Sarah en Evi die leerlingen hielpen met rekensommetjes! Daarna kwam het uitzwaaimoment en vertelde Adelle ons: 'omg ik heb écht baby fever!' 

Na het schoolbezoek was het tijd voor de kliniek. We hebben de reizigers verteld over de gezondheidszorg in Suriname, waarna ze in groepjes vragen konden bedenken voor tijdens de rondleiding. Hugo vond één vraag te weinig, en kwam toen met wel zes hele sterke vragen! Tijdens de rondleiding was de groep erg enthousiast en stelden ze veel vragen. Demi vroeg bijvoorbeeld hoe het zit met de zorgkosten voor de mensen hier in het dorp. Toen later werd verteld dat 67 procent van de artsen in Suriname vrouw is, werd massaal de virale six-seven beweging ingezet.

Toen alle vragen over gezondheidszorg gesteld waren, zat het ochtendprogramma er alweer op en gingen de reizigers naar hun gastgezin om te lunchen. Hierna verzamelden we voor een relaxte middag om te gaan zwemmen en om de kalebassen te bewerken, daar waren we namelijk gisteren niet aan toegekomen. Er werden prachtige kunstwerken gemaakt, wat een unieke souvenirtjes! In het water zwommen de kinderen van het dorp ook lekker mee en mochten ze zelfs op de schouders bij Hugo, Casper, Roxy, Minke en Leila terwijl een rugbybal vrolijk werd doorgespeeld. 

Later die middag was het tijd voor de klassieker Suriname vs Nederland! Floor besloot het aanvoerderschap op zich te nemen met Charlotte als adviseur. Zenaïde nam samen met Anneke de rol van scheidsrechter op zich. Uiteraard werden beide volksliederen (niet zo luidkeels) gezongen, waarna Zenaïde het fluitsignaal gaf: de wedstrijd kon beginnen! Op aanraden van de aanvoerder begonnen we met een een 4-3-3 systeem, de basisopstelling was als volgt: Elin S, Nena en Scipio in de spits, Hugo, Roxy en Saar op het middenveld, Casper, Corentin, Fleur en Floor als verdedigers en Stijn als keeper.  Na de start werd al snel duidelijk dat de aanval van de tegenstander sterk was..... ze wisten na een paar minuten al door de verdediging heen te dringen en schoten de bal zo voorbij onze doelman! 

Tijd voor een wissel. Naomi, Leila en Adil kwamen erin, in ruil voor Elin S, Casper en Fleur. De tegenstander kwam helaas nog een keer door onze verdediging en schoot de 2-0 erin. Vervolgens werd er weer gewisseld: Esmee, Livia, Elin M en Sophie kwamen erin en het team besloot de aanval sterk in te zetten. Adil scoorde uiteindelijk de 2-1! We waren back in the game! 

Ook langs de kant van het veld was er heel wat te beleven: de wedstrijd trok veel bekijks vanuit het dorp. Lente en Adelle werden overspoeld door de lokale kinderen en Sarah en Evi speelden Uno met ze. Naomi kwam terecht in een haarsalon waar ze bijna ten onder ging aan de misschien wel tien verschillende handjes!

Toen sterspeler Adil eruit moest was de wedstrijd niet meer te redden. Het was zelfs zo erg dat de doelman van het andere team op de grond tekeningen zat te maken in het zand... oeps! Scipio heeft toch onze eer nog een beetje gered door het tweede doelpunt te scoren. Uiteindelijk is het 6-2 geworden en ging Suriname er met de mooie trofee vandoor. 

Na de spannende wedstrijd was het tijd voor een verfrissende duik bij een heerlijk meertje. Een snelle duik, want de gastmoeders hadden het eten weer bijna klaarstaan! 

In de avond stond er nog een boottocht op het programma, in de hoop om slangen en kaaimannen te spotten, spannend! Het geduld werd alleen weer eventjes op de proef gesteld. Toen we aan de groep vertelden dat de tweede bootbestuurder nog op zich liet wachten, opperde Zenaïde gelijk dat zij de boot wel kon besturen! Daar zijn wij vanuit veiligheidsoverwegingen toch maar niet op in gegaan... wel bedankt! Ook kwam er nog een klein buitje uit de lucht vallen en zochten we een schuilplekje. Sarah zag een mooie stoel maar in het bijzijn van de hele groep zakte ze er zo doorheen! Die had vast de afgelopen twee dagen niet gezien dat die al half kapot was. Wordt dit een unaniem besluit voor de kikkermuts? 

Toen konden we eindelijk de boot op. De regen was gestopt en de tweede bootbestuurder was gearriveerd. Hoewel er in het begin nog weinig te zien was, behalve de mooie sterrenhemel, had Laurine de tijd van haar leven! Uiteindelijk moesten we het houden op een bijzonder vogeltje en een slang die 3 mensen hebben gezien, maar even goed de video’s terugkijken. Toch was het een heerlijk tochtje! 

Moe en voldaan van de leuke, sportieve dag keerden ze allemaal huiswaarts. Slaap lekker!