De laatste dag in Nieuw-Aurora 🌿🎣💃🏽

Onze dag begon om kwart voor negen. Na het ontbijt bij de gastgezinnen verscheen iedereen in lange kleding bij het verzamelpunt, klaar voor de jungletocht. We vertrokken uiteindelijk iets later dan gepland, rond kwart over negen, omdat Siem, Djai en Kyano nog op watermeloenplukavontuur waren. Ach, zo’n kans krijg je niet elke dag 🍉. 

Toen de groep compleet was, trokken we de jungle van Nieuw-Aurora in. Al bij de eerste plas water merkte Lynn op dat het op broccolisaus leek. Terwijl we steeds dieper het groen in liepen, vertelde Cirano ons over enorme bladeren die lijken op die van een bananenboom. Ze worden gebruikt om daken mee te bouwen en kunnen zelfs als paraplu dienen. In de stam van deze plant zit regenwater opgeslagen. Als je er met een machete een stuk uitsnijdt, stroomt het water eruit. Britt vond het maar wat cool en zou dit thuis ook zo doen, als ze ooit zou verdwalen 💧. 

Het lopen door de jungle vroeg concentratie; onze ogen waren vooral gericht op de grond om niet uit te glijden. Daardoor moesten we onszelf er soms aan herinneren om ook omhoog en om ons heen te kijken. Ook moesten we zo stil mogelijk zijn. Helaas zagen we maar één gifkikker. Door ontbossing in de omgeving zijn veel dieren weggetrokken. Maar: het was wel heel mooi in de jungle. Cirano vertelde ook over de communicatieboom. Wanneer je daarop slaat, draagt het geluid kilometers ver. Vroeger tikten mensen langzaam om aan te geven dat ze iemand gingen zoeken en snel als iemand was gevonden. Een slim systeem, midden in de natuur 🌳. Rosalie vond ondertussen dat het er naar wiet rook.

Na ruim twee uur kwamen we weer terug in de bewoonde wereld. De leerlingen kregen tijd om te lunchen, zwemkleding aan te trekken en een hengel te regelen, want ’s middags gingen we vissen. Ofwel: hengelen, zoals ze dat hier noemen 🎣. 

Niet veel later stroomde iedereen binnen met vishengels. Het hengelen bleek nog best lastig. Het aas, gemaakt van resten van de amana vrucht, moest in kleine balletjes om de haak worden gekneed. Daarna moest je tegen de stroming in werpen en langzaam met de stroom meelopen. Rosalie ving de eerste vis, met wat hulp van een van de dorpsmoeders. De moeder van Wilmijn, Faye en Charlotte bleek een natuurtalent: ze haalde de ene na de andere vis binnen en gooide die behendig achter zich op het droge. Soms zette ze een gevangen vis opnieuw aan de haak, wierp hem terug en liet een van de meiden hem binnenhalen, zodat ook zij het gevoel hadden een vis te hebben gevangen.

Daarna stapten we in de boot naar een stroomversnelling verderop. Onderweg begon het te regenen en iedereen dook onder een handdoek. Maar volgens Cirano was dat niet nodig: “Regen is zegen hier.” En de meesten gaven zich toen toch over aan de regen 🌧️. 

Bij de stroomversnelling konden we heerlijk baden terwijl het water krachtig in onze nek stroomde. Djai noemde het een van de leukste dingen die hij deze reis had gedaan, omdat hij zich zo één voelde met de natuur. Tussen het zwemmen door ging het gesprek verrassend genoeg over eten thuis. Iris keek uit naar bolletjes met knakworst en McDonald’s, terwijl Julia K. vooral zin had in zoute frietjes met een glas melk 🍟.

Aan het einde van de middag ging iedereen terug naar het gastgezin om te eten en zich klaar te maken voor het eindfeest 👯‍♀️. Om half acht kwamen we weer samen. Charlotte en Faye kregen hun haar prachtig ingevlochten en iedereen verscheen trots in pangi. We dansten eerst op muziek uit de box, tot om negen uur de band begon te spelen die speciaal voor ons was gekomen 🥁🪘. De Surinamers gingen volledig op in de muziek en wij probeerden enthousiast mee te doen. Britt, Rosalie en Julie dansten zelfs op twee lange takken die door mannen werden vastgehouden, terwijl iedereen om hen heen juichte en hen aanmoedigde 🎶🔥. Ondertussen vielen Thiago en een kindje op zijn buik samen in slaap en werd er nog volop gedanst en gelachen.

Uiteindelijk was de vermoeidheid sterker dan onze plannen voor eigen acts en ging iedereen terug naar zijn huisje. Het was weer een goed gevulde dag. 

Morgen breekt alweer onze laatste dag aan: vroeg opstaan, met de boot terug, nog één dagje strand en daarna richting het vliegveld voor de reis naar huis ✈️!