Op naar Nieuw-Aurora 🚤

Vanochtend begon de dag heerlijk rustig met een ontbijt. Iedereen genoot weer van de boterhammen, dit keer met appel in plaats van banaan 🍎. Ook dat ging er weer prima in! Mayee vond tijdens het ontbijt een verdwaald stekkertje… van.... Kyano. Na het eten werd er opgeruimd, afgewassen en werden de laatste spullen in de kamers verzameld en het afval netjes weggegooid. Complimenten voor hoe netjes de kamers zijn achtergelaten! 👏

Sommigen hadden het reisverslag van gisteren nét iets te goed gelezen en ons geheimpje door… Helaas lukte het ook vandaag niet iedereen om op tijd te verschijnen. Bernd en Wilmijn onder andere wél! Zij doodden de tijd zingend met het Duitse Vliegerlied en Over de muur van Klein Orkest. Siem en Xian pakten nog wat zonnestralen mee ☀️ en ja hoor;  Mayee spotte opnieuw een los stekkertje. Drie keer raden: van Kyano. “Hoe krijg ik het toch voor elkaar?!” zuchtte hij. Mooie zelfreflectie 😉.

Toen de groep compleet was, riepen we Euritha naar voren om haar alvast te bedanken met een paar cadeautjes 🎁 voor al haar hulp. Het echte afscheid volgt later in Atjoni, maar het welverdiende applaus nam ze alvast in ontvangst.

De bussen arriveerden en één voor één vlogen de backpacks via het raam naar binnen. Daarna konden we plaatsnemen voor een rit van zo’n vier uur. Het was warm en Nienke gaf aan de airco wel te gaan missen als we bij de gastgezinnen zijn🥵.

De reis werd gevuld met een hoop gepraat, gelach en gezang. Yfke H. deed tussendoor een dutje 😴. Als beenstrek pauze, stopte we bij een supermarkt om de laatste snacks in te slaan voor in het dorp. Twintig minuten kregen ze… maar de plaspauze werd even vergeten. Met een kwartier vertraging reden we weer verder. De ‘snacks voor in het dorp’ werden deels al in de bus genuttigd. Siem merkte nog dapper op: “Wij kunnen ook wel zonder snacks hoor, dat overleven we best.” Juist ja 😌.

Onderweg stopten we bij een plek waar Euritha vertelde dat er aan de ene kant van de weg ontbossing plaatsvindt en aan de andere kant goudwinning, beiden vormen een groot probleem voor de natuur in Suriname. Even later werd er, opnieuw, op een creatieve wijze een plaspauze gehouden, met meiden die in een beschermend kringetje stonden. Teamwork makes the dream work, zeggen we ook weleens. 

Rond 13.00 uur arriveerden we in Atjoni. Euritha en Mayee haalden nog wat kip voor in het dorp. Ivy leidde weer een plaspauzegroep, waar hard werd gelachen om de ‘grote en kleine boodschap’ mét prijskaartje. Doorspoelen ging hier met een emmer water en wc-papier moest in een prullenbakje. Even wennen!

Niet veel later stapten we in twee boten. Reddingsvesten aan, bakjes nasi en water uitgedeeld, en gaan! 🚤 Het was een prachtige tocht over de rivier, omringd door eindeloos groen. Fenne kreeg er helemaal het gevoel van dat ze in The Lion King zat 🦁.

Halverwege kwam onze vrachtboot vast te zitten. Isabelle, Anna-Lyke, Julie en docent Tom stapten over om te helpen. Met wat gewiebel, geduw en hulp van een kapitein die zelfs het water in sprong, kwam de boot weer los en vervolgden we onze reis naar Nieuw-Aurora!

Bij ieder teken van leven, tussen al het groen door, klonk het verwachtingsvol: “Is dit het?!” En ja, na iets meer dan een uur varen was het zover.

Eén voor één stapten we uit. We werden verwelkomd met een prachtig welkomstlied van de mama’s en kinderen uit het dorp ❤️. Daarna vormden we een lange ketting om alle spullen naar boven te tillen. Vera ontpopte zich als ware krachtpatser door in haar eentje een zak van ruim 20 kilo rijst omhoog te tillen. “Is veel makkelijker,” zei ze, én goed voor haar Hyroxtraining 💪. 

Vervolgens werden er stapels eten en huishoudproducten gemaakt en verdeeld over de gastgezinnen. Siem en Julie hielpen uit zichzelf mee 👏. De buddygroepjes verzamelden zich en de eerste ontmoetingen met de mama’s vonden plaats. Eén mama was dolblij met Yinte, Hanna en Emma, ze vond ze prachtig.

Iedereen trok naar zijn nieuwe onderkomen. De docenten en reisbegeleiders maakten een rondje. Britt, Lynn en Julia kregen verse kokosnoten rechtstreeks uit de boom 🥥. Britt zei dat ze hier, als het vijf graden koeler was geweest, best met al haar goede vrienden zou willen wonen. Faye was de rug van een meisje uit haar gastgezin aan het kriebelen, wat het meisje zo goed beviel dat ze erbij in slaap was gevallen.

De meesten waren enthousiast en speelden al met de kinderen uit het dorp. Kyano, Siem en Djai bleken een überluxe crib te hebben. Volgens Djai zijn we daar altijd welkom. Siem keek daar iets minder overtuigd bij 😉.

Voor sommigen was het even wennen. Hier en daar moesten wat aanpassingen worden gedaan, want met z’n drieën in een twijfelaar is toch wat knus. Anderen waren alweer aan het voetballen of spelletjes aan het spelen ⚽.

Om half zeven verzamelden we voor het avondeten: cassavesoep. Dat was voor sommigen even schrikken. Maar volgens Julie smaakte het naar “AVG in soepvorm”. Emma vroeg zich af of hier ook Thuisbezorgd zat 😄.

Na het eten bespraken we het programma van morgen. Vooral het ’s avonds kaaimannen spotten op de rivier zorgde voor gillende reacties 🐊, iets om naar uit te kijken dus!

Om half acht ging iedereen terug naar huis om nog wat kleine dingen te doen en lekker op tijd te slapen. Nienke en Yfke H. vroegen nog of hier écht geen WiFi was, zodat Charlotte even naar huis kon bellen. Maar helaas. WiFi is hier sowieso niet en bereik amper. Ook iets om aan te wennen. 

Morgen wacht weer een volle dag: een kerkdienst, cassave en kalebassen verwerken én natuurlijk de spannende kaaimannentocht.