Bonitour, dolfijnen spotten & partybus door de straten van Paramaribo 

Om half negen stond het ontbijt al klaar. En wat voor één! Bananen, boterhammen, pindakaas, chocopasta en jam. Een simpel ontbijt, zou je zeggen. Echter sprongen Britt en Lois een gat in de lucht. “Ooo beter, we hebben gewoon brood, dit is echt geweldig!”, schreeuwden ze uit. Soms zit geluk dus gewoon in een boterham met pindakaas 😄.

Na het ontbijt was het tijd om de tassen te pakken voor de bonitour: zwemkleding, zonnebrand, DEET 🦟 en een lange broek. We moesten nog een uurtje rijden, maar op tijd komen wil voor sommigen maar niet lukken. “We zijn in Suriname!” was Thiago’s excuus. Waarop Euritha scherp reageerde: “He hallo, we hebben hier ook een klok!” ⏰

De busrit veranderde al snel in een soort live concert met hits van Jan Smit en Rob de Nijs (die overigens bijna niemand kende), plus andere klassiekers zoals Stiekem Gedanst, favoriet van Julie’s vader - als we haar mogen geloven. Er werd luidkeels meegezongen, vals of niet. We kwamen aan bij de opstapplek van de boten die ons naar Frederiksdorp zouden brengen, waar de bonitour plaatsvond. Twee boten vertrokken al eerder; op de derde moesten we nog even wachten. Gelukkig werd die wachttijd goed benut: Julia hield een fotoshoot met Lynn 📸, terwijl Emma, Hanna, Iris, Julia en Yinte fanatiek dansmoves van Britt instudeerden 💃.

Na twintig minuten was de groep weer compleet. Voordat we aan de tour konden beginnen, moest eerst nog iedereen zijn lange broek aantrekken. Daarna nam de gids ons mee over de oude plantage: een prachtige plek met een beladen geschiedenis. De Bonitour in Frederiksdorp is een historische rondleiding over de oude plantage waarbij we meer leerden over het leven in de slaventijd en het verhaal van verzetsstrijder Boni. Tijdens de tour wandelden we door jungle en moeras en hoorden we hoe tot slaaf gemaakten wisten te ontsnappen en zich verzetten tegen het koloniale bewind. De leerlingen luisterden aandachtig. Onderweg zagen we nog een slang 🐍 én doodshoofdaapjes 🐒. Beide zorgden voor gegil. Het ene uit paniek, het andere uit enthousiasme.

De lunch bestond uit heerlijke Javaanse bami, maar: het zwemmen was waar iedereen écht naar uitkeek. De meesten namen een verfrissende plons 💦. Bernd lag strategisch te tannen op een bedje. Djai meldde dat hij zijn “hersens even uit zette”. Hulya en Britt deden een uitgebreide curly girl routine 💁🏽‍♀️ inclusief professioneel gescrunch door allerlei meiden. Julie daagde docent Tom uit voor een onderwaterwedstrijdje. Ze verloor kansloos. “Was ik nog in de buurt?”, vroeg ze hoopvol. Rosalie en Anna-Lyke antwoordden in koor: “Nee.” Ondertussen kondigde Wilmijn alvast aan nog eerst een dutje te willen doen vóór de party van vanavond.

Om half drie stapten we in drie groepen op de boot om over de Surinamerivier te speuren naar dolfijnen 🐬. “Nou, waar blijven die dolfijnen nou?”, vroeg Siem na precies tien minuten. Geduld bleek een schone zaak: in de verte verschenen vinnen boven het water. Sommigen zagen de dolfijnen zelfs van heel dichtbij. Britt filmde fanatiek en schrok zich rot toen er plots eentje naast haar opdook. “IK HAD ‘M!”, riep ze trots. Lena gaf wijze raad: “Je moet niet zoeken, dan vind je ze niet.” Terwijl iedereen met telefoons in de lucht stond, vond zij het in real life veel cooler ✨.

Terug bij het hostel kreeg iedereen even tijd om zich op te tutten voor de feestavond 💃🕺. Maar eerst: eten! Op het menu stond een creoolse maaltijd: rijst, pastei, groenten, pom en verschillende soorten vlees, met natuurlijk bakbanaan. We hebben ongeveer drie keer moeten uitleggen wat ‘Creools’ precies inhield, maar de borden werden opgeschept en opgepeuzeld. Als een geoliede machine schraapten ze de resten van hun borden en stapelden ze de vieze vaat op voor team afwas.  Dat verliep minder soepel: het afwasmiddel was namelijk verdwenen. Na een korte zoektocht bleek Rosalie het te hebben ‘geleend’ voor haar was 🫧. Eind goed, al goed.

Met mocktails in de hand 🍹 stapten we daarna in de partybus en maakten we de straten van Paramaribo onveilig, of beter gezegd: gezellig. Someone Like You werd uit volle borst meegezongen en er werd fanatiek gesprongen 🎶. Bestemming: Palm View Garden, waar de karaoke al klaarstond.

Thiago trapte af met Satisfyer van Roxy Dekker. Daarna volgden onder andere Dancing Queen door Rosalie en Julie, Krantenwijk door Yfke en Britt en Oceaan door Bernd en Wilmijn. Er werd gedanst, gesprongen en geschreeuwd. Lois had na de partybus eigenlijk al geen stem meer, maar zij stond herhaaldelijk op het podium. Vergezeld door Lena, Fenne, Jans, Janna, Cato, Hulya en Ecrin.

Om 22.00 uur zat de avond erop en keerden we terug naar het hostel. Daar eindigden we met een kleine polonaise op Sexy Als Ik Dans van Nielson. Daarna trok iedereen zich terug op zijn kamer, waar de meeste tassen nog opvallend leeg en de kamers opvallend rommelig waren. Dat wordt dus een vroege ochtend. (Niet doorvertellen: we hebben gezegd dat ze een kwartier eerder moeten verzamelen, zodat ze nu wél op tijd zullen arriveren 😉.)

Siem vroeg nog snel en bezorgd of er wel genoeg water was voor het binnenland. Hij had eens moeten zien hoe Ivy, Mayee, Euritha en Tom zich in het zweet werkten in de supermarkt, terwijl de rest ‘lekker kon chillen’. “Werken wij eigenlijk wel?”, is ons al meerdere keren gevraagd. Ze moesten eens weten! 😅

De eerste dagen in Suriname zijn een groot succes. Morgen vertrekken we richting het binnenland: vier uur met de bus naar Atjoni en daarna per boot naar Nieuw-Aurora 🛶. Daar maken we kennis met onze gastgezinnen en begint een nieuw hoofdstuk van dit avontuur. Als deze dagen een voorproefje zijn, belooft dat nog héél veel moois.