EEN INDRUKWEKKENDE DAG MET EEN SPETTEREND EINDFEEST!

Vandaag is alweer de laatste volle dag in het dorp. Nadat we een goede nachtrust hadden gehad en weer een ontbijtje hadden gegeten bij de gastgezinnen, was het tijd om de scholen van het dorp te bezoeken. Het dorp heeft een kleuterschool, basisschool en een middelbare school. Eerst gingen we naar de middelbare school. Er zijn maar drie klassen op deze middelbare school in het dorp. Verder zitten de leerlingen niet in een schoolgebouw, maar in een verlaten klein gebouwtje. De lokalen zijn klein en er was niet eens in elk lokaal een docent om les te geven. Dat is wel even wat anders dan wat we in Nederland gewend! We mochten even in de drie lokalen kijken. Mabel ging voorop naar binnen en schudde zelfs iedere leerling de hand!

Daarna gingen we snel door naar de kleuterschool en de basisschool van het dorp. We verdeelden ons in vier groepen en gingen de lokalen in om mee te kijken hoe er hier les wordt gegeven. We mochten zelfs allemaal ook een eigen les gaan geven in de klassen. Erg leuk om een keer aan de andere kant te staan! En dan ook nog eens in Ghana! Joep was erg enthousiast en leerde de kinderen al snel hoe ze “hoofd, schouders, knie en teen” moesten zingen en dansen in het Nederlands. Ook Gavin, Luuk en Jason deden lekker mee. Luuk leerde de klas hoe ze tot 10 moesten tellen in het Nederlands. En in de klas van docent Pim, Joshka, Alec, Lamin en Daniëlle kregen de leerlingen ook les in het Nederlands. Zo telden ze tot 10, gingen ze de dagen van de week af en leerden ze de klas om zichzelf voor te stellen in het Nederlands! Het bleek als snel dat er in Lamin een echte docent schuil gaat. Docent Soleil, Anthony, Jayden, Alejandro, Mabel, Hamed en Jayvie brachten een bezoek aan de kleuterklas. Daar werden volop liedjes gezongen! Ook het liedje ‘in de maneschijn’ mocht natuurlijk niet ontbreken. Verder leerden Finn, Thijs, Felix, Tijs en Finn hun klas hoe ze verschillende soorten fruit in het Nederlands uitspreken. Daarnaast waagden Felix en Daniël zich ook nog aan een rekenlesje voor de klas!

Na het indrukwekkende bezoek aan de scholen was het tijd voor een bezoek aan de kliniek van het dorp. De kliniek in het dorp is te vergelijken met een huisartsenpost in Nederland. Hier zorgen de twee verplegers uit Tamale voor 3 dorpen in totaal, dat zijn zo’n 1200 mensen! De kliniek is erg klein en er zijn weinig middelen. Zo kunnen ze bijvoorbeeld mensen niet behandelen als ze een groot ongeluk hebben gehad en kunnen ze geen keizersnede doen bij een bevalling. Wat ze voornamelijk doen is het geven van vaccinaties, mensen van medicatie voorzien, eerste hulp verlenen en ondersteunen bij bevallingen.

Bij de kliniek krijgen kinderen ook vaccinaties. Lamin was wel benieuwd of dat hier dan ook echt verplicht is. Daarnaast was Joshka nieuwsgierig naar hoelang de werkdagen hier zijn. Het blijkt dat ze hier ook van 9 tot 5 werken. Helaas is er niemand in de nacht beschikbaar, omdat de overheid niet kan zorgen voor accommodatie voor de verpleegkundigen. Hamed wilde weten wat de moeilijkste taak was die de verpleegkundigen hier ooit hebben gehad. De verplegers vertelden dat het vooral erg moeilijk is om iemand die ernstig gewond is veilig en zo snel mogelijk naar het grote ziekenhuis in Tamale te brengen. Felix was dan wel benieuwd of mensen dan zelf moeten betalen voor de zorg als ze naar Tamale worden gebracht. En Jason wilde vervolgens weten hoe ze mensen dan vervoeren, want ze hebben geen ambulance hier. Gelukkig hebben ze een bed, waarvan ze ook een brancard kunnen maken!

Na het indrukwekkende bezoek aan de school en aan de kliniek keerden we terug naar het verzamelpunt. Luuk ging zitten met zijn buddy en binnen no-time speelden ze het spelletje ‘Oware’, een echt West-Afrikaans spel. Ze speelden het spel op een houten bord met kuiltjes erin. Gavin had niet echt door dat het een spelletje was en dacht dat de buddy’s het gebruikten als borrelplank. Maar borrelen kennen ze hier helaas niet!

Terwijl iedereen lekker aan het relaxen was, gingen Lamin, Gavin en Alejandro mee naar de chiefs en naar de moskee. Ze gedroegen zich als echte dorpelingen en het leek net alsof ze hier al maanden rondliepen! Toen we weer terug waren bij het verzamelpunt merkte Daniëlle op dat Casper heel erg verbrand was in zijn nek. Hij was nummer 1 verbrand volgens haar. Alec riep toen hard dat hij dan nummer twee is, hij heeft namelijk ook een beetje een rode nek. Hamed, Jason, Danielle, Tijs en Jayden deden ondertussen “bottle flips” met de flesjes water. En Gavin, Luuk, Finn, Jayvie, Alec en Felix zaten lekker te chillen met elkaar en te genieten van het windje in de schaduw onder de boom. En Joshka was samen met de kinderen in het dorp met vliegtuigjes aan het spelen die docent Casper mee had genomen. Ondertussen was er nog een flinke onderhandeling aan de gang. Anthony wilde namelijk de telefoon van Jason wel overkopen. Jason vroeg er alleen 16.000 cedi voor, dat was toch echt iets teveel voor Anthony!

Aan het einde van de middag was het tijd om te gaan schilderen. Samen met de buddy’s ging de groep hard aan de slag om een mooi schilderij te maken. Mabel, Georgia, Daniëlle en hun buddy Lydia waren zo slim om het canvas te verdelen in vier vakken en zo hebben ze alle vier iets moois kunnen schilderen. Felix en Jayden hadden de canvas ook in 3 delen verdeeld met hun buddy. Terwijl hun buddy iets Ghanees schilderde, maakten Jayden en Felix twee windmolens! Alle anderen hebben de Ghanese en Nederlandse vlag geschilderd. Daarnaast schilderden ze hun namen erbij of kenmerken van zichzelf of van Nederland en Ghana. Zo werd er bijvoorbeeld ook kaas geschilderd!

Ook hebben we tijdens het schilderen geleerd wat de kleuren van de vlag van Ghana betekenen. Zo staat rood voor het bloed dat vergoten is tijdens de strijd voor onafhankelijkheid, geel voor al het goud dat afkomstig uit Ghana en groen voor de natuur. De zwarte ster in het midden staat voor de onafhankelijk van Ghana. Toen we het nog met een aantal reizigers hadden over wat de kleuren van de Nederlandse vlag dan zouden betekenen, dacht Hamed dat de kleur rood stond voor “een bepaalde plek in Amsterdam waar wij niet mogen komen”. Daar konden Luuk en Jayvie wel om lachen😉.

Na het schilderen gingen docent Pim, docent Casper, Daniël en Gavin het dorp verder verkennen op bijzonder vervoer. Ze mochten namelijk achterin in de bak van de motor van buddy Jesse! Zo hebben ze het dorp nóg beter leren kennen op de laatste dag hier! Daarna werd het alweer tijd voor het avondeten. We hebben gezellig met de reizigers en de buddy’s genoten van onze laatste maaltijd in het dorp. Tijdens het eten kreeg de reisgroep een levende kip van de chief als blijk van waardering en respect. Het was de bedoeling dat we deze kip zouden slachten om vervolgens op te kunnen eten. Daar schrokken de meesten van ons wel van, nadat ze net hun kippenpootje naar achteren hadden gewerkt. Maar na het avondeten ging het dan toch gebeuren en waren er zelfs een aantal toeschouwers uit onze reisgroep. Het was toch wel bijzonder om te zien waar het vlees dat we eten eigenlijk vandaan komt.

Tot slot had Peter ook nog een cadeautje voor de reisgroep. Hij bedankte ons meerdere malen en overhandigde een cadeau. Het was een mooi bord met daarop een dankwoord gericht aan het Heliomare College, inclusief de groepsfoto die een dag ervoor bij de kerk was gemaakt! Gelukkig past deze nog in de tas van Pim en krijgt het bord een mooi plekje op het Heliomare College bij terugkomst.

Na deze mooie woorden werd het tijd om ons klaar te maken voor het eindfeest. Hier in het dorp hebben ze twee verschillende soorten dansen. De eerste dans begon, en Hamed, Jason, Luuk, Danielle, Mabel, Gavin, Felix, Daniël, Lamin, Jayden stonden meteen mee te dansen. Jayden, Jessica, Casper, Soleil en Pim stonden er ook snel bij. Bij het tweede nummer trok Daniëlle iedereen weer mee de dansvloer op, ze had er zin in! Tijdens de tweede dans droegen de dansers prachtige kledij en als ze bewogen rinkelde er van alles. Daarnaast worden alle instrumenten hier zelf gemaakt met natuurlijke materialen, dat maakte het nog extra bijzonder!

Maar na zo’n lange dag waren we ook wel moe, dus toen de dans eenmaal afgelopen was en we iedereen hadden bedankt, was het tijd om naar bed te gaan. Het was een leuke laatste dag met een feestelijke afsluiting!