EEN ZONNIGE EN SPORTIEVE DAG

Vanochtend werden we wakker onder een strakblauwe lucht. Eindelijk konden we Elundini en de omgeving goed bewonderen. De zon voelde heerlijk warm op ons lichaam, iets waar de meesten van ons na twee natte, koude dagen duidelijk aan toe waren ☀️.

Vanaf 8.30 uur druppelden de eerste leerlingen in sportkleding binnen. Er stond een actieve dag op het programma. Jente vroeg aan Kyala: “En, hoe was jullie nacht?” Kyala keek bedenkelijk. Jente reageerde droog: “Jullie leven nog, dat is in elk geval een goed teken!” Eric liet ondertussen enthousiast een filmpje zien van het touwtjespringen van gisteren.

Rond negen uur arriveerden de eerste bussen: dit keer drie. Twee voor ons en één voor de buddy’s. Met 61 man vertrokken we richting Hogsback, een rit van ongeveer 45 minuten over een behoorlijk hobbelige weg, mede door de regen van de afgelopen dagen. Onderweg vertelde Kyala aan Jente dat ze misschien wel zeven broertjes en zusjes had. “Dan heb je vast een groot huis,” zei Jente. “Uhh… nee,” antwoordde Kyala 😅.

Eenmaal aangekomen in Hogsback ontvouwde zich een totaal andere wereld: groener, luxer, bijna alsof we ineens in Canada waren beland. De zon scheen volop en het was de perfecte dag om samen met de buddy’s actief bezig te zijn 🧗‍♀️.

Bij The Hobbiton gingen we klimmen en klauteren. Bij aankomst zat er een aap op een dak van een van de gebouwen op het terrein, wat meteen werd bezongen met: “Er zit een aap op het dak, jaja, een aap op het dak!” 🐒.

Na de uitleg splitsten we ons op in twee groepen. De ene groep ging de hoogte in. In harnassen werden ze gezekerd en klommen ze één voor één een paal op, vanwaar ze konden springen. Voor sommigen was dit een flinke angstoverwinning. Hannah riep wanhopig: ‘Nooo, flikkur up, haal mij naar beneden!’ Anderen hadden nergens last van en vlogen omhoog, zoals Emma K. Simon wilde juist als eerste: “Dan ben ik er maar meteen vanaf.” Jente sprong, greep mis en riep: “Mijn nagels!” 💅🏽 En ook Floor kwam met een paar nagels minder beneden. 

De andere groep bleef op de grond en werkte zich door een obstakelparcours heen, waar samenwerking essentieel was. Eerst deden ze oefeningen om vertrouwen op te bouwen, zoals samen met de ruggen tegen elkaar naar beneden zakken en weer opstaan. Marli gaf Owen D. tips voor zijn edele delen bij de klimmuur 😱. Voor Morris kwamen die tips te laat. Tijn ging voor het snelheidsrecord, en behaalde dat zonder twijfel. Siem stond er bij het parcours als een echte sportinstructeur bij.  

Na drie kwartier wisselden de groepen. Anderhalf uur later waren we klaar en konden we genieten van hamburgers met frietjes. Na het eten bleven we nog even in de zon zitten, waarna we met de bus vertrokken richting Madonna & Child.

Daarvoor moesten we eerst een half uur hiken 🥾. Na verloop van tijd hoorden we de waterval steeds dichterbij komen. Morris, Marlieke, Fenna en Emma V. gleden nog uit, maar kwamen er gelukkig zonder grote kleerscheuren vanaf. Sommige buddy’s waren ons al vooruit gesneld en zaten al in het water toen wij aankwamen. We genoten van het lekkere, verkoelende water. Sommigen zaten op een rots in het zonnetje te relaxen. Er werden veel foto’s gemaakt en daarna volgde de steile hike weer omhoog ⛰️. 

Met de bussen reden we terug naar Elundini Backpackers, waar we de pre-school bezochten: de kinderopvang, met zo’n twintig kinderen van drie tot vijf jaar op één docent. Marli, Flore en Jente hadden geld ingezameld voor de school. In totaal €1550, omgerekend ongeveer 30.000 rand 🎉. Na de speeches en het overhandigen van de cheque kregen we een rondleiding en stelden we vragen aan de juf: over de financiering, wat er gebeurt als zij ziek is en hoe de dagen eruitzien.

Met z’n allen in één bus reden we terug naar de backpackers. Het ritje van vijf minuten werd gevuld met luid gezang; spontaan vormden we een koor 🎶. Een bijzonder moment, iedereen straalde.

Omdat het schilderen gisteren door het weer niet door kon gaan, grepen we nu alsnog onze kans. In actie richting het waterreservoir dat beschilderd zou worden. Morris droeg de grote pot verf het hele stuk zelf 💪🏽. Sakumzi plakte vlakken af en in groepjes begonnen we te schuren. Daarna brachten we de witte onderlaag aan, die snel droogde. Tijd voor het echte werk. Sakumzi wilde veel kleur en het thema Ubuntu moest terugkomen, omringd door dieren. Floor schilderde een prachtige leeuw, Simon een vis, Marli een olifant, Lucas een spin in een web en Bo een kwal 🎨. Sommige leerlingen gingen alvast naar hun gastgezinnen om te eten en hun backpacks in te pakken. Ook enkele Afrikaanse buddy’s deden mee en maakten een boom met bladeren van hun handen. Sakumzi en Mayee schilderden een huis uit Elundini en een huis uit Nederland. Binnen een uur was het reservoir al opvallend kleurrijk, en inmiddels ook voorzien van onze handen. Toen het donker werd, ruimden we op en vertrokken ook de laatste leerlingen naar hun gastgezinnen.

Rond acht uur ’s avonds kwamen we weer samen voor het eindfeest, of beter gezegd: een groot kampvuur. Sem was verantwoordelijk voor de muziek. Samen zongen we Unwritten, Someone Like You, Piano Man en Lush Life: dé nummers van onze reis. De sterrenhemel was fenomenaal,  door het gebrek aan lichtvervuiling is de lucht in Elundini bezaaid met sterren 🌌. Anne maakte nog een foto bij het kampvuur en wist zelfs een vallende ster vast te leggen 💫.

Morgen worden we om zes uur ’s ochtends opgehaald en rijden we terug richting Port Elizabeth. Onderweg stoppen we bij Addo Elephant Park voor een safari 🦒🐘🦓, waarna we doorvliegen naar Johannesburg, onze laatste bestemming van deze bijzondere reis.