EEN DAG IN HET DORP

Om 9.00 uur verzamelden we bij ons verzamelpunt, maar al vanaf 8.30 uur druppelden de eerste leerlingen samen met hun buddy’s binnen. Meteen ontstonden er gesprekken over de eerste avond en nacht bij de gastgezinnen. De meesten hadden goed geslapen: het dorp gaat vroeg naar bed en staat ook weer vroeg op. Het ontbijt was voor velen even wennen. De meesten kregen een soort pap, maar Floris had een heel andere ervaring: “Wij hadden zilveruitjes en draadjesvlees, echt kapot lekker!” 😋

Sem en Damian hadden er ’s ochtends al een activiteit op zitten: zij hadden paardgereden. Zonder instructies kregen ze een touwtje in handen en moesten ze zelf op pad. Lucas en Simon hadden een koe gemolken, wat niet zonder slag of stoot ging. Het voelde volgens hen behoorlijk vreemd 🤨. Lucas legde uit: “De bovenkant moet je duwen en dan naar beneden trekken, heel voorzichtig.” Evy en Jente hadden ondertussen geitjes gevoerd.

Na het uitwisselen van alle ervaringen speelden we samen met de buddy’s kennismakingsspellen, die door de leerlingen zelf waren voorbereid. De eerste ronde werd georganiseerd door Simon, Lucas, Sem, Eric, Owen A., Siem en David: 2 waarheden, 1 leugen. In drie groepen verspreidden ze zich en gingen ze met elkaar in gesprek. Daarna volgde een variant op Over de streep, begeleid door Marli, Tijn, Morris, Damian, Floris, Flore en Owen D. Aan de hand van allerlei vragen liepen de leerlingen en buddy’s naar de ene of de andere kant, afhankelijk van wat op hen van toepassing was.

Helaas zat Elundini vandaag opnieuw in de wolken 🌧️. Het was erg vochtig en het regende. Op de planning stond Xhosa-brood bakken en hout verzamelen in het bos (beide buitenactiviteiten) maar dat bleek nog niet niet haalbaar. Ook het verven in de middag bleef onzeker. Het brood bakken verplaatsten we daarom naar binnen. Na een uitleg van mama Akhona, die het recept weer van haar moeder had geleerd, ging iedereen enthousiast aan de slag. Sophie en Alizée hadden als eersten hun brood goed voor elkaar 🏆. Het ene na het andere deeg lag klaar om te rijzen. Siem vond het zo leuk dat hij zelfs twee broden wilde bakken. Emma V., die thuis veel bakt, bleek erg bedreven in het kneden van het deeg.

Daarna gingen we tóch hout halen. We klampten ons aan elkaar vast en gleden langzaam de heuvel af. Morris verzuchtte: “Ik dacht dat we naar Zuid-Afrika gingen, met 40 graden… nou, mooi niet.” Beneden aangekomen ging iedereen in hoog tempo aan het werk: niet lullen, maar poetsen. Eric droeg in zijn eentje een hele boom omhoog 🌳. Morris, Owen D. en Tijn sleepten samen ook een boom naar boven. Alle takken en stammen verzamelden we op een grote hoop, waarna de jongens uit het dorp het vuur aanstaken. Eline warmde zich eraan en riep: “Zóó, nu heb ik zin in een marshmallow!”

De gloeiende kooltjes van het vuur brachten we naar binnen. Op een plaat met een rek erboven werden de stukken deeg gelegd om te bakken 🍞.

Maud, Eric, Marli en Mayee bleven achter als broodbakkers. Het was een flinke klus: in totaal bakten we misschien wel zo’n 150 broodjes. Geduld was hierbij onmisbaar. Maud gaf het deeg aan, Eric legde het op het rek, Mayee draaide de broodjes om en Marli maakte foto’s. Daarnaast las zij het reisverslag in het Engels voor aan de mama’s die ons hielpen.

Tijdens het bakken deden Hannah, Evy, Jente, Alizée, Floor en Noa een hopes and fears-activiteit met de buddy’s. Ze stelden onder andere vragen over het seizoen in Nederland en het tijdsverschil tussen Zuid-Afrika en Nederland. Daarna stond de lunch klaar: hamburgers op ons zelfgebakken brood 🍔. Dat ging er snel in.

Na het eten organiseerden Maud, Lois G., Emma H., Veerle, Marlieke en Emma V. nog een quiz, waarbij Maud zich ontpopte tot een echte juf.

Omdat het de hele dag vochtig bleef, konden we de silo’s buiten niet schilderen. In plaats daarvan zongen we samen een Xhosa-lied. Dat bleek nog best lastig, maar oefening baart kunst. Daarna zette iemand Brabant op, waarbij Lieke helemaal losging. Vervolgens klonk er een Afrikaans nummer en dansten de jongens uit het dorp. Lois V. werd ten dans gevraagd en de jongen in kwestie werd vervolgens op de schouders van de anderen gehesen.

Daarna barstte de strijd los: Zuid-Afrika tegen Nederland ⚽️. De sportkleding werd uit de backpacks getrokken en als een stoet liepen we richting het voetbalveld. Dat ‘veld’ bleek een aflopende heuvel met hoog gras, koeienvlaaien en geitenkeutels. Het was zwaar, maar we hadden veel plezier. Kyala had een paar mooie acties, waarbij ze ballen tegenhield met de buitenkant van haar in de lucht gegooide voet, de bal ver inwierp en met de bal aan de voet enorm door wist te sprinten. De eindstand was 3-1; helaas verloren, maar de sfeer was geweldig.

Na de wedstrijd ging iedereen weer terug naar zijn gastgezin. Bij het verzamelpunt kwamen Simon en Lucas ineens langs, te paard. Aisha en Tijn maakten ook nog een rondje 🏇. Even later verschenen Floris en Morris. Floris zei tegen Morris: “Dit is onze kans. Als we ooit willen paardrijden, dan moet het nu.” En zo sprong ook Floris op een paard. Morris keek op veilige afstand toe. 

’s Avonds maakten Noa en Maud nog een gezinswissel, zodat ook een ander meisje uit het dorp buddy kon zijn. Later kwamen Emma V., Lois V. en Lois G. nog even langs. Ze vertelden dat hun eten eruitzag “als kots”, omdat er allemaal stukjes in zaten. Het is duidelijk: aanpassen hoort er hier echt bij.

De leerlingen zijn nu allemaal weer bij hun gastgezinnen en maken zich op voor een hopelijk zonnige en actieve dag 🧗‍♀️.