INMIDDELS ECHTE JONGENS EN MEIDEN IN DE JUNGLE

Vanochtend werden we gewekt door een flinke regenbui. Gunsi huilde omdat we weggingen..! De reizigers namen afscheid van hun gastgezin en sommigen kregen een pangi (een Surinaamse wikkeldoek) van hun gastmoeder. Met onze poncho’s aan stapten we in de korjaal en werden we uitgezwaaid door de mensen uit Gunsi.

Na een natte boottocht arriveerden we een uur later op Atjoni, waar Euritha ons met friet en kip stond op te wachten. Na al die bami en nasi ging dit er heel goed in. “Misschien is dit wel het lekkerste wat ik ooit heb gegeten,” zei Damian. Tijdens de busrit van bijna drie uur kwamen de karaoke-kwaliteiten weer flink naar boven.

We kwamen aan op White Beach, een strand aan de Surinamerivier. Hier konden we lekker chillen, maar niet te lang, want er stond nog een laatste activiteit op de planning: het ‘echte jongens en meisjes in de jungle’-spel. In twee teams, de groene anaconda’s en de oranje brulapen, streden we om de winst. Het spel begon met zes challenges, zoals de eetproef, de balanstest en wie het snelst een gat kon graven.

Douwe en Cas streden tegen elkaar in de eetproef. De smaakpapillen van Cas bleken het beste te werken, want hij raadde alle smaken goed. Xander en Thijs maakten het spannend tijdens de balansproef. Omdat zij zo lang op één been bleven staan, moesten we het moeilijker maken. Bij de geheugentest werden de docenten tegen elkaar opgezet. Hun geheugen liet hen beiden toch een beetje in de steek.. Dat zal wel komen door de vermoeidheid van een reis met 22 leerlingen ;).

Na de challenges won team groene anaconda een voorsprong bij de estafetterace. Al snel werd deze ingehaald door team oranje, dat erg snel een fles met water wist te vullen met behulp van hun petten. Bij de laatste opdracht, het katapultschieten, werd het erg spannend. Ze liepen precies gelijk op, maar uiteindelijk maakte team anaconda het winnende punt.

Toen waren onze laatste uurtjes in Suriname aangebroken. We kregen nog heerlijke burgers en vertrokken daarna naar het vliegveld.

We kijken terug op een prachtige en bijzondere reis die we nooit zullen vergeten. Puck zei dat ze wel heimwee gaat krijgen naar Suriname. Het idee is al geplant om hier over drie jaar terug te komen. Toch verlangen we ook weer naar ons eigen bedje, het zien van onze familie en vrienden en het eten van iets anders dan nasi, bami en kip!