DE JUNGLE ALS SUPERMARKT

We begonnen de dag vandaag actief met een junglewandeling. Voordat de wandeling begon, schminkten we ons als echte jungle-krijgers met de rode binnenkant van de koesoewevrucht. Gidsen Cirano en Karma namen ons mee de jungle in en vertelden van alles over de bomen, planten en dieren die daar te vinden zijn.

Zo demonstreerden ze een zogeheten telefoonboom: door met een machete op een holle boom te slaan, is het geluid zelfs vier kilometer verderop nog te horen. Op deze manier wordt er in de jungle gecommuniceerd wanneer je verdwaald bent of in de problemen zit. Ook lieten ze zien hoe je speelgoed uit de natuur kunt maken en hoe je van een groot blad een waaier of zelfs een dak kunt weven.

Daarnaast leerden we dat veel medicijnen gewoon uit de natuur komen. We proefden allemaal een stukje hout dat verrassend genoeg precies naar paracetamol smaakte. Onderweg namen we stokken mee uit de jungle, waarmee we onze eigen hengels konden maken om te vissen. En we hadden opnieuw geluk: we zagen aapjes hoog in de bomen! Keyan spotte zelfs een dode tarantula. Stefano vond het allemaal razend interessant en zei: “Ik leer hier meer dan op school.”

Na de flinke wandeling gingen we terug naar onze gastgezinnen om te lunchen. Vervolgens verzamelden we bij de rivier. Waar de mensen hier de jungle in gaan om te jagen, halen ze hun eten ook uit de rivier: vis, verser kan niet! Damian stond als eerste in het water en werd geholpen door een van de Surinaamse kinderen. Terwijl sommigen fanatiek aan het vissen waren, gaven anderen het al snel op en gingen ze chillen in de rivier. Cas kreeg daar van Noa nog een biologielesje: een kalfje komt niet van een schaap, maar van een koe. Uiteindelijk werd er één vis gevangen, door een van de Surinaamse kinderen. Damian had ondertussen iets anders aan de haak geslagen: een slipje! Een bijzondere vangst…

Na een flinke regenbui kwam de zon al snel weer tevoorschijn en stapten we in de boot richting de stroomversnelling aan de overkant van de rivier. Daar konden we heerlijk afkoelen en ontspannen in het water. Een aantal leerlingen maakte het nog iets avontuurlijker door per ongeluk uit te glijden en een stukje mee te worden genomen door de stroming. Na de eerste schrik kon Anouk gelukkig lachen om deze natuurlijke wildwaterbaan.

Toen brak alweer onze laatste avond in Gunsi aan. We gingen terug naar onze gastgezinnen om te eten. Het is inmiddels geen verrassing meer dat er rijst of bami met kip en groenten op het menu staat, straks gaan ze het nog missen! Keyan en Stefano kwamen de docenten een toetje brengen. Samen met de kinderen uit het dorp hadden zij verse mango’s uit de hoge bomen geplukt. Ze waren nogal onder de indruk van hoe de kinderen binnen no time bovenin de boom zaten.

Daarna verzamelden we ons met z’n allen voor het eindfeest. Al snel werd er gedanst, gezongen, gevoetbald en met de kinderen gespeeld. Kaey en Tamara gaven een mooi zangoptreden en we dansten samen de polonaise. We bedankten dorp voor hun gastvrijheid en zongen allemaal ‘Gunsi bedankt!’. Ook werden er cadeautjes voor de mensen uit Gunsi overhandigd. Toen kwam (bijna een uur te laat, oftewel Surinaamse tijd) de Surinaamse Kawina band. Zij maakten er een echt feestje van met trommels, zang en dans. Ze lieten zelfs Thijs, Douwe en Kaey twerken! Na al dat gedans waren we allemaal klaar om ons bedje in te duiken voor onze laatste nacht in Gunsi. Welterusten!