NAAR SCHOOL IN DE JUNGLE!
Vanochtend ging de wekker heel vroeg, want we gingen naar school. Om daar te komen moeten de kinderen hier eerst wandelen of met de boot reizen. Wij vertrokken daarom iets na zeven uur al met de boot naar het naastgelegen dorp Nieuw Aurora. We kwamen tegelijkertijd met de schoolkinderen aan en de schooldag begon met een dagopening, waarbij alle kinderen zich in rijen opstelden en liedjes zongen. Dus maakten wij ook een rij van jongens en meiden!
Daarna mochten we mee de klassen in. Sommige reizigers sloten aan bij de kleuters en anderen bij de oudere leerlingen tot twaalf jaar. Al snel hoorden we overal geluiden uit de klassen komen. De reizigers hadden zelf een lesje voorbereid en wilden dit meteen in de praktijk brengen. Samir, Xander en Kaey leerden de klas Annemaria koekoek, een aantal reizigers speelde galgje of leerde de kinderen een dansje.
Na het bezoek aan deze christelijke basisschool bezochten we ook nog de openbare basisschool. Daar keken we even mee met een les, zoals rekenen of taal. Nina, Jette en Tessa leerden de kleuters daar hoofd-schouders-knie-teen! Toen de leerlingen pauze hadden, kregen ze allemaal een maaltijd van school. Dit gebeurt omdat niet alle leerlingen thuis genoeg te eten krijgen. Voor sommige leerlingen is dit zelfs een extra motivatie om naar school te gaan, bijvoorbeeld op de populaire yoghurt-dag!
Na de schoolbezoeken liepen we door naar de kliniek. Daar stonden de verpleegkundigen ons al op te wachten. We kregen uitleg over wat er allemaal behandeld wordt en kregen vervolgens een rondleiding. We leerden dat het niet vanzelfsprekend is dat iedereen goede zorg kan krijgen. De kliniek is namelijk afhankelijk van donaties en als je naar het ziekenhuis moet, moet je helemaal naar Paramaribo. De verpleegkundigen doen hard hun best, maar helaas zijn er te weinig van hen. Mocht een van de reizigers dus nog een stage zoeken, dan zijn ze daar zeker welkom!
Na een leerzame ochtend was het tijd voor actie. We liepen naar het voetbalveld, waar al snel onze tegenstanders aan kwamen lopen. We speelden een interland Nederland–Suriname. Na de eerste helft zag het er voor Nederland niet goed uit: 2-1 voor Suriname. Maar in de tweede helft maakten we een comeback en werd het uiteindelijk 3-3. Cas, Stefano en Keyan scoorden mooie goals. Penalty’s moesten uiteindelijk de winnaar bepalen en na veel spanning wonnen onze reizigers toch!
Voldaan en bezweet liepen we daarna naar een lunchplek aan de rivier. Het was geen verrassing wat we aten: bami met kip! Maar het was heerlijk. Vervolgens stapten we op de boot terug naar Gunsi, waar we een fijne vrije middag hadden. Het zonnetje scheen volop en iedereen vermaakte zich bij de rivier. Toen Sarah aan Xander vroeg wat hij tot nu toe van Suriname vond, zei hij: ‘Twee woorden, dertien letters: fucking awesome.’ Cas, Sam en Douwe kregen een lekkere kokosnoot van hun gastmoeder, die ze eerst opdronken en daarna helemaal leeg aten.
Aan het einde van de middag gingen we allemaal terug naar onze gastgezinnen om te helpen met koken. ’s Avonds kwamen we weer samen, want er was iets te vieren: we hadden twee jarigen, begeleiders Tessa én Tamara. Zij trakteerden de groep op zelfgemaakte koektaartjes. Ondertussen sprong er een dikke pad richting Joyce, die heel hard gilde en als een pad weg sprong.
Daarna stond onze avondactiviteit op het programma: een spannende avondboottocht om kaaimannen te spotten. In het donker gingen we de rivier op en na een tijdje varen zagen we een kleine kaaiman. Hij was alleen banger voor ons dan wij voor hem, dus hij zwom al snel weg.
Een deel van de groep bleef in het dorp en speelde spelletjes. Al gauw was het tien uur en dat betekende dat de reizigers teruggingen naar hun gastgezinnen. Morgen is alweer onze laatste dag in Gunsi!