HET LEVEN IN GUNSI

Met het geluid van de rivier en kraaiende hanen op de achtergrond werden we wakker in Gunsi. Waar de één heerlijk had geslapen, moest de ander toch even wennen aan het slapen in een hangmat of op een dun matras. Sommigen werden al om drie uur gewekt door de hanen. Ellemijn had nergens last van en had heerlijk geslapen in haar hangmat. ‘Dit is de ervaring waarvoor we ons hebben opgegeven,’ zei ze. Na het ontbijt bij het gastgezin verzamelden we ons in de centrale hal.

Vandaag stonden allerlei dorpse activiteiten in Gunsi op het programma. De groep werd in tweeën gesplitst: de ene helft begon met het verwerken van cassave tot cassavebrood en de andere helft ging kalebassen versieren met houtsnijwerk. Dit was niet zomaar gedaan, het bleek een heel proces te zijn.

Een paar mama’s uit de gastgezinnen hielpen met de kalebassen. Ze lieten ons eerst zien hoe je rijpe kalebassen kunt oogsten. Gelukkig hadden ze dit de dag ervoor al gedaan, want de kalebassen moesten eerst een dag drogen zodat ze tijdens het snijden niet zouden barsten. Thijs merkte toen op: ‘Maar het heeft gisteravond keihard geregend!’ Iedereen mocht een kalebas uitzoeken en toen begon het harde werk: de kalebas doormidden snijden. Stefano deed het volgens Keyan helemaal verkeerd en die zei: ‘Heb je kaas tussen je hersens zitten?’ Het verdere proces bestond uit het uithollen, koken en daarna inkerven van de kalebassen. Zo hadden we alvast een leuk souvenirtje voor thuis!

Voor het verwerken van de cassave moest deze eerst nog van het kostgrondje gehaald worden. Hiervoor liepen we een kwartier door de natte jungle, met allerlei obstakels onderweg, waarbij Fleur ineens op de grond lag! Douwe en Xander staken meteen hun handen uit de mouwen om de cassave uit de grond te trekken. ‘We kunnen je in plaats van Douwe beter Trekke noemen’, werd er geroepen. 

Eenmaal terug in het dorp begon het schillen, wassen en raspen van de cassave. Iedereen droeg zijn steentje bij.

Toen het zonnetje begon te schijnen, konden de reizigers niet wachten om de rivier in te gaan. Ze waren daar niet meer weg te krijgen! 

Na de lunch bij het gastgezin wisselden de groepen en bleek Lindy talent te hebben voor het snijden van kalebassen. Ook maakten we brood van de cassave die we zelf geoogst hadden. 

Daarna stond de medicijnman van het dorp voor ons klaar en nam hij ons mee de jungle in om bladeren te plukken voor het kruidenbad. De boodschap was: ‘Pluk een blad dat goed voelt.’ Fleur zei bij haar blad: ‘Nou, ik voel helemaal niks.’ 

Toen alle bladeren geplukt waren, liepen we naar de rivier waar twee kruidenbaden werden gemaakt: één voor de jongens en één voor de meiden. Terwijl we hierop aan het wachten waren, werd er een dikke spin gespot. Nog voordat anderen deze konden bekijken, had Noa hem al doodgetrapt! 

Het kruidenbad stond toen klaar voor ons: met een kommetje gemaakt van een kalebas moest je het kruidenwater over je hoofd gieten. Joëlle stond vooraan in de rij en schrok zich een hoedje toen de medicijnman het kruidenwater op haar rug spuugde! Nu zijn we helemaal gereinigd van alle stadse onzuiverheden.

Daarna hadden we lekker vrije tijd, die vooral werd doorgebracht in de rivier en met de kinderen uit het dorp.

Nadat de reizigers bij hun gastgezinnen hadden avondgegeten, ontmoetten we elkaar weer op de gezamenlijke plek. Anouk kwam met mooie vlechten in haar haren aangelopen, die iemand uit haar gastgezin bij haar had gemaakt! De reizigers die mee wilden met de avondactiviteit, namelijk een wandeling door de jungle, stonden met lange mouwen en (hoofd-)lampjes klaar. Helaas begon het ineens te regenen, waardoor we de jungletocht een dagje moeten opschuiven. Geen nood, we hadden Uno bij ons en er werd weer volop gekletst! Nu gaan we snel slapen, want morgen staat de wekker vroeg…