TERUG NAAR KENIA

De laatste nacht bij de gastgezinnen is een feit! De gevoelens zijn een beetje dubbel, want aan de ene kant gaan ze het gat in de grond als wc en douchen met een emmer niet missen. Maar de buddy's en de gastgezinnen gaan ze wel missen, wat zijn de leerlingen de afgelopen dagen met open armen ontvangen en is er ontzettend goed voor ze gezorgd! 🤩

Na het afscheid nemen was het tijd om terug naar Kenia te rijden, maar niet voordat we een stop bij een Masai stam maakten. Een Masai stam woont in een enkang (dorp) met huizen gemaakt van takken, modder en koeienpoep. Dit zijn vaak kleine huisjes waar ze soms wel met meer dan 10 mensen slapen. Het dorp wordt geleid door een oudere man en aan deze meneer mochten wij vragen stellen. Zo vroeg Djeina zich af waar de mensen hun kleding vandaan haalden en Naomi wilde weten wat er gegeten werd. Op de vraag van docent Alex waar ze naar de wc toe gaan werd er hard gelachen door het dorpshoofd 🤭. Ze gaan namelijk achter een muurtje van klei en als de wc te vies wordt, dan bouwen ze gewoon ergens anders een muurtje. Naast dat we vragen mochten stellen, konden we ook binnen in één van de huisjes kijken. Met meer dan 5 personen pasten wij er niet in, zo klein zijn de huisjes 🛖. Max zag het echt niet zitten om zo te wonen, maar gelukkig slapen de mannen van het gezin apart in hun eigen huisje. Aan het einde van ons bezoek werden er uit alle huisjes nog sieraden, beeldjes en andere spulletjes getoverd en was de souvenirwinkel geopend 😉. Lieke en Evine hebben nog een armbandje weten te scoren. 

Snel terug de bus in en door naar onze volgende stop, de grensovergang. Net zoals op de heenweg moesten alle tassen weer van het dak, alleen deze keer kwam er ook nog een drugshond even ruiken aan de tassen 🐶. Enora was bang dat haar tas eruit gepikt zou worden, niet omdat ze drugs bij zich had, maar gewoon omdat ze zo'n voorgevoel had 🫣. Gelukkig was dit niet het geval en konden we verder. Eerst haalden we een stempel om Tanzania uit te gaan en vervolgens een stempel om Kenia in te mogen. De medewerkers achter de balie deden nog steeds 'pole pole', maar het was in ieder geval niet zo druk als op de heenweg. 

Na nog een snelle lunch reden we verder naar onze accommodatie voor aankomende nacht. Het was heerlijk stil in de bus, want iedereen was zijn gemiste slaap van afgelopen nachten aan het inhalen 😴. Melissa lag alleen niet zo heel lekker door al het gehobbel. Af en toe hoorden we vanaf de achterbank Djeina vragen 'mevrouw, hoelang is het nog?'.

Aangekomen bij het guesthouse kon iedereen zijn geluk niet op, want waar de eerste keer slapen in dit guesthouse de douche niet goed was en de bedden te hard waren, kijkt nu iedereen uit naar de douche en een zit wc. Lieke ging zelfs een traantje laten als ze op de wc zou gaan zitten😜.

De oogjes gaan op tijd dicht, want morgen gaat de wekker vroeg. De safari staat namelijk op het programma! 🐯