ÉÉN KOPJE KOFFIE!

Habari za asubuhi (goedemorgen in het Swahili)! 👋🏼 Het leven hier in Tanzania begint vroeg en dat hebben de reizigers zelf ondervonden vanochtend. Zo werd Max al om 5 uur wakker door rammelende pannen en werden Enora en Melissa gewekt door een blaffende hond. Lieke en Evine kwamen helemaal verbaasd naar de verzamelplek gelopen, want bij hun gastgezin thuis zijn helemaal geen huisregels 🤷🏼‍♀️. Nou ja eentje: ze mogen niet in het donker alleen naar buiten, maar dat waren ze ook niet van plan. 

Toen de groep compleet was moesten we wachten op David (een lokale gids) die uitleg kwam geven over het YEP-project. In Tanzania doen ze alles 'pole pole' oftewel rustig aan, geen haast, maak je niet druk 🤭. Maar gelukkig zijn de reizigers al heel wat gewend en hebben ze door dat de tijd die gezegd wordt Tanzaniaanse tijd is en dus gerust 20 minuten later kan zijn.

David was gearriveerd en vertelde vol trots over het YEP-project, waar hij coördinator van is. YEP staat voor Young Entrepreneurship Program en dit project steunt jongeren die hun eigen onderneming willen beginnen. Ruim 80 jongeren starten voor een jaar lang aan het project waarbij ze les en ondersteuning krijgen in ondernemerschap. Aan het einde van het jaar worden een aantal jongeren geselecteerd die hun idee mogen pitchen en de top 3 krijgt een microkrediet waarmee ze hun onderneming kunnen opzetten of verder kunnen uitbreiden. Één van die winnaars is Erick (onze andere lokale gids) en die vertelde dat hij met het geld het guesthouse heeft opgericht wat ook onze verzamelplek is. 

Na deze uitleg gingen we langs een aubergine boerderij die gerund wordt door één van de YEP-ondernemers 🍆. Hier legde hij kort uit wat het proces was van een aubergine kweken: van zaadje totdat de aubergine geoogst kan worden. De groep was aandachtig aan het luisteren terwijl ondertussen de boda boda's al aan kwamen scheuren 🛵. 

Gewapend met een helm op stapten we achterop de boda boda's (de Tanzaniaanse brommer) en reden we richting de koffieplantage. Over de 'Afrikaanse massage' weg en door de modder. Max was helemaal in zijn element en vond het jammer dat we maar 20 km/uur gingen. Enora was onder de indruk van hoe goed ze hier kunnen rijden, als haar vriend in Nederland rijdt glijdt hij al bij de eerste de beste steen uit 😉. 

Op de koffieplantage kregen we eerst uitleg over de koffie, welke soorten er zijn, hoe het groeit en hoe het verwerkt wordt. Na de uitleg kregen we een rondleiding over de plantage en mochten we onze handen uit de mouwen steken ☕️. Hierbij gingen we de koffiebesjes van de planten afhalen, alleen de rode glimmende. Naomi had even error, want wat zijn we nu eigenlijk aan het plukken, dit is geen koffie!? Toen de oogst binnen was moest het rode omhulsel van de bes gescheiden worden van de pit (de koffieboon). Djeina hielp goed mee door te draaien aan de hendel van de machine. De koffiebonen blijven over en die kunnen drogen in de zon 🌞. Over 3 weken mogen we terug komen om het resultaat te zien. Helaas hebben we niet zo lang de tijd, dus vervolgden we het proces met andere gedroogde bonen, die we gingen branden, vermalen met een stamper en vervolgens moesten zeven. Niemand had verwacht dat het proces om een kopje koffie te kunnen drinken zo lang duurde. Zelfs onze niet-koffiedrinkers waagden een slokje, maar ook nu waren ze er niet van overtuigd dat koffie lekker is 😋. Naomi had zo veel drab in haar koffie zitten dat ze het op chocopasta vond lijken. 

Met goed gevulde maagjes van de lunch begonnen we aan de terugweg en dit keer, tot spijt van de reizigers, niet achterop de boda boda's maar met de benenwagen 🚶🏻‍♀️. Na ruim een uur wandelen kwamen we weer terug in het dorp, waar we even stopten bij een supermarktje om een lekker koud drankje te halen. Alleen was de eigenaar van de winkel 'even' weg en deze 'even' was weer in Tanzaniaanse tijd, dus liepen we naar de overbuurvrouw die wel aanwezig was. 

Er stond voor de reizigers nog maar 1 uitdaging op het programma en dat was helpen met koken. Bij iedereen stond er chapati op het menu, een soort pannenkoekjes met verschillende groentes erbij. Naomi, Djeina en Max waren aan het helpen met het beslag voor de pannenkoekjes, maar dat werd al snel weer overgenomen door hun gastmoeder. Ook dacht Djeina even dat er een kip geslacht werd in het schuurtje, maar gelukkig werden er alleen maar eieren gehaald 🐔. Lieke en Evina mochten helpen met het fruit in stukjes snijden en dit ging met precisie, alle watermeloen partjes netjes op een rijtje en de avocado werd in mooie plakjes gesneden. Waar Melissa en Enora gisteren niet mochten helpen, zaten ze netjes in de keuken uien te snijden en de pannenkoekjes te bakken. 

Morgen gaan we naar de hotsprings waar de reizigers al de hele week naar uitkijken, dus zo snel naar bed 😴. Lala Salama!