LAATSTE DAG IN HET DORP

Vanochtend was het feest, want de reizigers hoefden pas om 9.30 bij het verzamelpunt te zijn 🥳. Maar zo laat verzamelen betekent niet dat iedereen lang kon uitslapen, Leanne en Kris werden namelijk om 6 uur uit hun bed gehaald om mee te helpen met het erf te vegen 🫣. Eline en Sarah werden wakker door de moskee die naast het huis van hun gastgezin staat. Meerdere leerlingen vertelden dat de stroom voor een halfuur was uitgevallen in de nacht. Een halfuur zonder ventilator was toch wel enorm benauwd en zweten 🥵. 

Om 10:00 gingen we de kerkdienst van het dorp bijwonen. Er werd gezongen, gedanst, muziek gemaakt en gebeden. Tegen het einde van de dienst werd het avondmaal gedeeld. Alleen mensen die gedoopt zijn, mochten hier van pakken. Eline, Elizabeth en leerkracht Dymion stonden op om het avondmaal te delen ⛪️. 

Na de kerkdienst vertokken we naar de kliniek. In 2 groepen konden we achter op de pickup truck van contactpersoon Jasper. Het liefst bleef iedereen nog even wat langer in de pickup truck zitten, want dat windje was toch wel heel fijn! 🤩

Aangekomen bij de kliniek werden we welkom geheten. De meneer van de kliniek vertelde dat de kliniek die in Fufulso staat voor 10 dorpen de dichtstbijzijnde kliniek is. De kliniek is heel klein en bestaat uit een kantoortje, de administratiekamer, de spoedkamer, een kamer waar de vrouwen/kinderen worden opgenomen en een kamer voor de mannen die max 24 uur mogen verblijven als het nodig is. In het gebouw ernaast is de moeder- en kindafdeling wat vergelijkbaar is met een consultatiebureau. Er was voor de rondleiding al wat tijd om vragen te stellen. Koen stelde de vraag: 'Hoeveel mensen worden er per jaar opgenomen in de kliniek?' Het antwoord was dat in het malariaseizoen dit wel 50 mensen per dag kunnen zijn 🤯. 

Toen alle vragen gesteld waren, kregen we een rondleiding door de kliniek en liepen we langs de bevalkamer. Iedereen vond het erg indrukwekkend om te zien dat er in de bedden allemaal scheuren zaten, er weinig materialen waren en de administratie nog op papier werd gedaan. Bij het zien van de bevalkamer werd het wel even stil bij de reizigers, er is namelijk maar 1 bed en als er meerdere bevallingen tegelijkertijd zijn moet een vrouw dus op de grond bevallen. Puck was erg geïnteresseerd in de vaccinaties en vroeg de ene na de andere vraag aan de verpleegkundige 🧑🏻‍⚕️. 

Tijdens de lunch die bestond uit rijst en bonen riep Elin dat ze zo uitkeek naar haar broodje grillworst 😋. Na de lunch kreeg iedereen de tijd om alvast de tassen in te pakken, want vanavond is de laatste nacht bij de gastgezinnen en morgen moeten we heel vroeg op. 

Om 16u verzamelden we weer om samen met de buddy's een schilderij te gaan maken als aandenken. Adán, Jelle en Koen kwamen terug met het hoofddeksel wat bij een traditionele smock hoort, dit hadden ze gekregen van hun gastvader. Er werden creative ideeën bedacht, zo schilderden Puck, Elin en hun buddy een olifant, Jelle, Adán, Koen en hun buddy schilderden op de ene helft de Nederlandse vlag en aan de andere kant de Ghanese vlag. Dit idee hadden meer mensen, want Maaike, Evelien en hun buddy hadden de vlag van beide landen met verschillende dingen er omheen die typisch zijn voor dat land. Ook Leanne, Kris en hun buddy splitten het doek in tweeën en maakten los van elkaar iets moois. Alle eindresultaten mogen er wezen! 🧑🏼‍🎨

De docenten hadden nog een eind-quiz bedacht en er werd fanatiek mee gedaan! Er werden vragen beantwoord over afgelopen dagen, er moesten woorden omschreven worden en uitgebeeld. Uiteindelijk gingen Evelien, Maaike en hun buddy er met de eer vandoor! 🏆

Op onze laatste avond in het dorp aten we gezamenlijk met alle buddy's! En deze maaltijd ging er bij iedereen goed in, want het was namelijk spaghetti. Na het eten ging de muziek aan en leerde onze dansdocent Milou de Ghanezen op het nummer 'lush life' dansen 💃🏽. Er werden nummers van SnolleBolleke gedraaid en ook de dansjes van kinderen voor kinderen kwamen voorbij. Ondertussen was het wachten op de band die voor ons zou komen optreden, maar dit ging op Ghanees tempo... Toen ze er eenmaal waren werd er getrommeld en gedanst, en het bleef nog lang onrustig in Fufulso 😉.