GHANA, HIER ZIJN WE DAN!

Na ruim een jaar sparen, acties uitvoeren en wachten was het gisteren dan eindelijk zo ver, we vertrokken naar Ghana! 🥳 We verzamelden op Brussel airport en daar werden de verwachtingen al even door genomen. Koen en Jelle hadden overal zin in behalve het lange wachten, maar het grootste gedeelte keek vooral uit naar het strand op de laatste dag. 

Eenmaal door alle checks heen moesten we nog even wachten tot de vlucht ging. Kris, Leanne en Elizabeth brachten de tijd door met TikTok ideeën bedenken, alleen het uitvoeren was toch wel iets te veel gevraagd op zo'n druk vliegveld 😅. Eenmaal aan boord hadden Koen, Jelle en Adán al alle spelletjes gespeeld voordat we überhaupt de lucht in waren. Na een lange vlucht van ruim 9 uur, waarbij we nog een tussenstop in Abidjan hebben gemaakt, zetten we eindelijk voet op Ghanese bodem! 🤗 En daar was de groep maar al te blij mee, want het was toch wel erg lang stil zitten. 

Uit het vliegtuig sloten we aan in de rij voor de paspoortcontrole. Hierbij was de ene immigratiebeambte achter de balie vriendelijker dan de andere. De reizigers moesten hun telefoonnummer in het Engels benoemen en Evelien was even vergeten dat onze landcode +31 ervoor moest, 'Nouja hopelijk bellen ze me toch niet.' 🤭 Snel door onze bagage ophalen, Sarah was extra blij dat haar backpack er tussen lag, want bij het vertrek op Brussel Airport hadden ze een verkeerd label aan haar tas gehangen...

Voor vandaag rustte ons nog maar 1 ding en dat was geld wisselen. 1 Ghanese Cedi staat gelijk aan ongeveer 0,07 euro, dus de portemonnees puilden uit van het geld 🤑. Nu waren we écht klaar om Ghana te gaan ontdekken. De eerste indrukken werden al opgedaan in het busje onderweg naar het hostel. Maaike riep zelfs 'Whow DIT is het echte Ghana!' En dat gevoel zetten we nog even door met onze eerste Ghanese maaltijd, rijst met kip. Eline werd omgedoopt tot chef 'hebben jullie je handen wel gedesinfecteerd voor het eten' en Adán vond het eten zo lekker dat de tranen over zijn wangen liepen (eigenlijk was dat omdat de kip heel pittig gekruid was) 🥵. Na het eten nam de ene nog een duik in het zwembad en de ander ging al lekker op een oor liggen. Tijd om onze eerste nacht in Ghana te beleven! 

Vanmorgen druppelde iedereen langzaam binnen voor het ontbijt. Over het algemeen had iedereen heerlijk geslapen! Jelle liep zelfs in zijn trui, want de temperatuur op hun kamer leek wel een koelkast met de airco op 16 graden 🥶. Het ontbijt bestond uit broodjes, ei, vers fruit en pannenkoekjes. Ook stond er een gekke pap, Evelien en Sarah waagden de sprong en namen voorzichtig een hapje. Het smaakten naar 'natte rijst met heel veel melk' 😂, met de tip gooi er heel veel suiker in, ging het opgeschepte bakje toch leeg. 

Met gevulde buikjes kon de groep luisteren naar Abigail die een uitleg kwam geven over het AMO programme. Dit is een organisatie die het onderwijs in Ghana wil verbeteren door middel van montessori onderwijs materiaal gemaakt van hout. Het was een actieve uitleg, zo moesten Adán en Evelien een puzzel oplossen van een dier 🐘 en deden we een wedstrijdje jongens tegen de meisjes waarbij Jelle, Adán en Koen het opnamen tegen Milou, Maaike en Leanne om zo snel mogelijk alle provincies van Ghana passend in de puzzel terug te leggen. De meiden wisten de jongens te verslaan, maar de jongens wisten dan wel weer meer provincies goed te benoemen 💪🏼. 

Om 10:30 werden we opgehaald om naar de kleding- en elektronica dump te gaan. De weg er naar toe was al een hele beleving. Leanne merkte op dat het echt handig is om dingen op je hoofd mee te kunnen nemen, dan heb je eigenlijk 3 handen. Maaike merkte nog op dat er zoveel gebeurt, dat ze de helft mist 😉.

Aangekomen bij de dump hadden we veel bekijks en werden we veel begroet. Achter onze gids aan liepen we de dump op. Iedereen keek zijn ogen uit en sommigen werden er zelfs een beetje stil van. Voordat we verder de dump op mochten, moesten we even wachten op toestemming van 2 dorsphoofden (chiefs). 

Voor ons allemaal was het niet te beseffen dat er mensen leven en werken tussen het afval. Kinderen groeien hier op, spelen in het afval en de dieren leven van het afval. We zijn zelfs een stukje de afval berg opgelopen. Na de wandeling door de dump hebben we nog vragen kunnen stellen aan onze gids. Puck stelde de vragen: 'Hoe verdienen de mensen hier hun geld?' en 'Wat betekenen de strepen op de gezichten van de mensen?' Milou was nog erg benieuwd naar hoe de mensen op de dump aan het eten komen. 

Hierna hebben we afscheid genomen van onze gids en zijn we het busje ingestapt om naar het vliegveld te rijden ✈️. Helaas kregen we in het busje het bericht dat de vlucht met 2 uur is vertraagd. Gelukkig konden we lekker in de airco zitten en vermaakte iedereen zich met zijn/haar telefoon (want nu was er nog WiFi) en met spelletjes spelen! 

Uiteindelijk nog wat vertraging door een technische storing, waardoor we moesten wachten op een nieuw vliegtuig. Rond 19:00 was het dan toch zo ver en gingen we de lucht in 🤩. Toch wel spannend in zo'n klein propellor vliegtuigje. Gelukkig viel het iedereen mee!

Aangekomen in Tamale stond onze gids Jasper al op ons te wachten. Hup het busje in, naar onze slaapplek, waar we eerst nog een lekker bord spaghetti kregen 🍝. Daarna bekeken we de slaapplekken. 'Prima', was de reactie van iedereen, 'maar wel wat warm'. De eersten gingen gelijk onder de douche. Eveline kwam uit de douche en vertelde dat er 2 kevers uit het doucheputje tevoorschijn kwamen. We zullen haar maar niet vertellen dat dit eigenlijk kakkerlakken zijn 😜. Elin zag de bui al hangen en wilden koste wat kost niet onder dezelfde douche staan, want die 'kevers' hoefde ze niet te zien.  

Na een indrukwekkende ochtend en een lange middag reizen, gaan we nu lekker slapen 😴. Op naar morgen!