IT'S TIME FOR AFRICA!
Eindelijk is het zo ver, het Tanzania en Kenia avontuur is begonnen! Na een wel heel vroege busrit kwam de groep nog een beetje slaperig aan in Brussel, maar op het vliegveld kwam de spanning en de sfeer er al snel in! We gingen bijna helemaal soepel door alle checks heen, en toen was het tijd voor de lange vlucht. De reizigers bleken zich prima te kunnen vermaken al die uren, zo werden er films gekeken, spelletjes gespeeld, schreef Sophie alvast in haar dagboekje, en plakte Britt in haar cozy stickerboek. Lotte en Lieke konden vooral heel goed kletsen, en ook achterstevoren dubbelgevouwen tussen de stoelen. Na de lange vlucht maakten we meteen kennis met de Afrikaanse tijd, want helaas moesten we op het vliegveld erg lang wachten op alle controles. Toen we laat op de avond eenmaal aankwamen bij onze appartementen, was het dus ook meteen tijd om ons bed in te duiken!
Vanochtend moesten we alweer vroeg op, om met de busjes door te reizen naar Tanzania. Niet iedereen had even lekker geslapen zo’n eerste nacht op een vreemde plek, maar het ontbijtje met vers fruit en pannenkoekjes ging er wel goed in! Toen we klaar waren om te vertrekken, moesten we helaas nog een tijd wachten op een busje, maar een aantal reizigers trok zich er nu al niks meer van aan. Lynn, Sophie, Arinya, Wende, Aniek en Thomas besloten er gewoon een spelletje bij te pakken en gingen lekker pesten. Toen we eenmaal op pad konden gaan, werd de tijd gebruikt om nog even bij te komen na de reisdag en korte nacht. In het jongensbusje werden er eerst even lekker dutjes gedaan en daarna gezellig gekletst over van alles en nog wat. In het meidenbusje werd er vooral lekker gechilld en uit het raam gekeken naar hoe anders alles hier is dan thuis.
Tijdens de rit zagen we vanuit de busjes allerlei verschillende bevolkingsgroepen voorbijkomen, zo ook de Masai. Nadat de reizigers hun ogen uitkeken, vertelde een van de buschauffeurs aan de jongens welke rituelen 15-jarige Masai jongens allemaal ondergaan. Met grote verbazing kregen we op die manier veel te weten over de Masai, nog voordat we er zijn langsgegaan!
Na een tussenstop voor een lekkere lunch, waar we alvast kennismaakten met wat traditionele gerechten, kwamen we bij de grensovergang aan. Daar gingen we via de verschillende loketjes Tanzania binnen. Lynn en Sophie kregen bij ieder raampje weer te horen hoe bijzonder en leuk het was dat zij een tweeling zijn. Wat blijkt nou? In Tanzania is een tweeling een teken van geluk en rijke zegening voor een familie! Na de grensovergang reden we door het mooie savanne landschap verder richting Arusha, toen er ineens geroepen werd: Giraffen!! Nadat de eerste giraffen die Wende had gespot nog door de jongensbus waren gemist, stopten nu beide busjes langs de weg om de beesten te bekijken. Wat een geluk, en de safari moet nog komen!
Na nog een stop om geld te wisselen reden we dan eindelijk door naar het dorp van de gastgezinnen. Toen we uit de busjes stapten, stonden onze gastgezinnen ons trommelend en zingend op te wachten, dat is nog eens een warm welkom! Groepje voor groepje werden de reizigers gekoppeld aan hun buddy en gastgezin voor de komende dagen. De eerste ontmoeting is natuurlijk spannend, maar met wat vragenkaartjes erbij was iedereen al snel lekker aan het kletsen met de gastgezinnen. Jorik en Rik bespraken de verschillende schoolsystemen van Tanzania en Nederland, en Skylør zat te vertellen over de Nederlandse muziek van Gerard Joling. Toen was het tijd voor iedereen om naar de huizen te gaan en de bedden klaar te maken voor de nacht. Dat was voor sommigen toch wel even slikken, vooral om de wc en douche van het huis te zien. Maar Lise en Emie waren blij verrast, ze hadden gewoon een lekker bed!
Voor het diner kwam iedereen weer samen bij het hostel dat de verzamelplek is, en toen kwamen natuurlijk de verhalen. Cas en Marijn hadden met iedereen in het gezin kennisgemaakt, zelfs met de koe. En ze vertelden dat er nu nog drie kippen rondliepen, maar dat die voor morgenavond op het menu staan. Anderen vertelden over leuke kindjes bij hun gezin, en Luuk en Sem waren zelfs met hun buddy al de omgeving gaan verkennen. Na het eten was iedereen al erg vermoeid, maar toch werd er nog goed meegedaan met de introductie in de Swahili taal en cultuur van onze lokale gidsen David en Erick. We leerden over de stammen in Tanzania en deze regio, en over hoe vroeg de mensen hier opstaan en naar bed gaan. Daar vielen de monden van de reizigers toch wel even open! Het is een heel ander ritme hier, maar daar gaan we vast gauw genoeg aan wennen. We leerden nog hoe belangrijk het is om mensen hier netjes te begroeten, en gingen dat natuurlijk ook in het Swahili even oefenen. Lise durfde het als eerste aan om zichzelf in het Swahili voor te stellen, en al snel volgden ook Thomas, Rik en Britt met de Swahili zinnetjes.
Als laatste leerden we ook hoe we slaaplekker konden zeggen, en na nog een kort wifi-momentje was het daar ook de hoogste tijd voor! Alle reizigers vertrokken naar hun gastgezin om lekker te gaan slapen, en zeggen ‘Lala salama!’.